Jennifer Lopez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jennifer Lopez
Ilustracja
Jennifer Lopez na konferencji prasowej podczas gali rozdania nagród GLAAD w Los Angeles, 12 kwietnia 2014
Imię i nazwisko Jennifer Lynn Lopez
Pseudonim J.Lo
Data i miejsce urodzenia 24 lipca 1969
Nowy Jork
Typ głosu sopran liryczny[1]
Gatunki pop, dance, R&B, muzyka latynoska
Zawód piosenkarka, aktorka, tancerka, projektantka mody, producentka, businesswoman
Aktywność od 1986
Wydawnictwo Epic (1999–2010)
Island (od 2010)
Powiązania RedOne, Marc Anthony, Pitbull, Fat Joe, Carlos Santana, Cameron Diaz, Ben Affleck, Ja Rule, LL Cool J, Shakira, Enrique Iglesias, Wisin & Yandel, Álvaro Soler
Strona internetowa

Jennifer Lynn Lopez, znana także jako J.Lo (ur. 24 lipca 1969 w Nowym Jorku[2]) – amerykańska aktorka, piosenkarka popowa, tancerka, projektantka mody, producentka i businesswoman. Urodziła się i wychowała w Bronksie, okręgu Nowego Jorku, a w wieku siedemnastu lat zagrała pierwszą rolę w niskobudżetowym filmie Moja mała dziewczynka. Później wzięła udział w kilku mniejszych produkcjach, równocześnie rozwijając karierę tancerki u boku New Kids on the Block i Janet Jackson, a także w serialu In Living Color. W 1997 zagrała pierwszoplanową rolę w filmie Selena, za którą zdobyła nominację do Złotego Globu. Od tego czasu pojawiła się w kilkudziesięciu produkcjach, wśród których największy sukces odniosły Anakonda (1997), Cela (2000), Powiedz tak (2001), Pokojówka na Manhattanie (2002), Zatańcz ze mną (2004), Sposób na teściową (2005) i Jak urodzić i nie zwariować (2012). Lopez specjalizuje się w komediach romantycznych, choć grała również w dramatach i dreszczowcach. Od 2006 zajmuje się także produkcją filmów i seriali.

W 1999 aktorka zadebiutowała w roli piosenkarki albumem On the 6, który, podobnie jak promujące go single, zdobył na całym świecie sukces. W kolejnych latach ukazywały się jej kolejne nagrania i piosenki, które zdobywały pierwsze miejsca list przebojów. Po świetnie sprzedających się płytach J.Lo (2001), J to tha L-O! The Remixes i This Is Me... Then (oba 2002), za sprawą kolejnych projektów muzycznych Lopez zaczęła sobie radzić komercyjnie coraz gorzej. Po zmianie wytwórni, w 2011 artystka wydała album Love?, z którym ponownie osiągnęła sukces. Promujący go singel „On the Floor” był międzynarodowym przebojem, a obecnie znajduje się na liście najlepiej sprzedających się singli wszech czasów. Lopez zasiada w jury programu American Idol (2011–2012, od 2014). Szacuje się, że jej nagrania rozeszły się na całym świecie w około 75 milionach egzemplarzy. Artystka jest laureatką nagród takich jak American Music Award i MTV Video Music Award oraz dwukrotną nominowaną do Grammy.

Lopez jest nie tylko aktorką, piosenkarką i tancerką, ale również businesswoman. Posiada własną kolekcję ubrań i kilkanaście zapachów, a także liczne kontrakty reklamowe. Jest znana jako ikona mody oraz filantropka, a poza tym jest najlepiej opłacaną latynoską aktorką w Hollywood. W 2011 zdobyła tytuł najpiękniejszej kobiety na świecie według magazynu People, a rok później Forbes nazwał ją najbardziej wpływową gwiazdą. Jej majątek szacowany jest na 150 milionów dolarów. Obiektem zainteresowania mediów przez całą karierę Lopez jest jej życie prywatne. Była trzykrotnie zamężna, a przez dwa lata tworzyła parę z aktorem Benem Affleckiem. Następnie poślubiła Marca Anthony’ego, a w 2008 urodziła bliźnięta, Maximiliana i Emme. Po 7 latach małżeństwa para się rozstała, a w 2014 sformalizowała rozwód.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Castle Hill, dzielnicy Nowego Jorku. Przyszła na świat w rodzinie pochodzącej z Portoryko, jej rodzicami są Guadelupe Rodrigez i David Lopez. Uczyła się w szkole katolickiej. W wieku dziewiętnastu lat rozpoczęła treningi tańca. Po zakończeniu semestru w Baruch College dzieliła swój czas między pracę w biurze, lekcje tańca i nocne występy w klubach na Manhattanie.

Jennifer Lopez

Po miesiącach przesłuchiwań do roli tanecznych wybrano ją na statystkę w teledyskach artystów rapowych. Jej pierwsze prawdziwe osiągnięcie to rola Fly Girl w telewizyjnym programie komediowym In Living Color w 1991. Potem stała się współtancerką Janet Jackson i wystąpiła w jej teledysku „That’s the Way Love Goes” w 1993. W końcu miała pojechać z Janet na światowe tournée, jednak poprosiła gwiazdę, aby ta pozwoliła jej odejść i rozwinąć swoją karierę aktorską.

Aktorstwo[edytuj | edytuj kod]

Pojawiła się w krótko goszczących na antenie serialach telewizyjnych South Central, Second Chances i Hotel Malibu oraz w filmie telewizyjnym Pielęgniarki w akcji. Na dużym ekranie zadebiutowała w 1995 za sprawą dramatu My Family, a potem obok Wesleya Snipesa w filmie akcji Pociąg z forsą. Zagrała także w filmie Francisa Ford Coppoli Jack, oraz w thrillerze Krew i wino z Jackiem Nicholsonem. Główną rolę dostała w Selenie w 1997. Została za to nominowana do nagrody Golden Globe Award w kategorii Najlepsza Aktorka – musical lub komedia. Stała się także pierwszą latynoską aktorką, która dostała milion dolarów za rolę[3].

W maju 2006 stacja MTV zezwoliła na produkcję autorskiego reality show Lopez, DanceLife, opowiadającego historie sześciorga ludzi mających aspirację bycia najlepszymi tancerzami świata. Emisja programu rozpoczęła się 15 stycznia 2007.

Po kilkuletniej przerwie, związanej z urodzeniem bliźniąt, Lopez powróciła na plan filmowy, by wcielić się w główną rolę Zoe w filmie The Back-Up Plan, którego premiera odbyła się 22 stycznia 2010 w Stanach Zjednoczonych[4]. Później zagrała złodziejkę w komedii The Governess[5].

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Jennifer Lopez, 2009

1 lipca 1999 wydała swój debiutancki album studyjny, zatytułowany On the 6, który trafił do pierwszej dziesiątki listy „Billboard 200” i szybko dotarł do pierwszego miejsca zestawienia. Płyta promowana była m.in. przez singiel „If You Had My Love”, który przez kilka tygodni utrzymywał się na pierwszym miejscu „Billboard Hot 100”. Podobny sukces osiągnął inny singiel z albumu, „Waiting for Tonight”, za który Lopez otrzymała nominację do nagrody Grammy w kategorii „Najlepsze nagranie taneczne”. Album zawierał także współpracę z Markiem Anthonym w hiszpańskojęzycznej piosence „No me ames”, która znalazła się w czołówce U.S. Hot Latin Tracks oraz była nominowana do Latin Grammy Awards w kategoriach „Najlepszy wokalny występ popowy duetu lub grupy” i „Najlepszy teledysk”. Ostatnim singlem z płyty była piosenka „Let’s Get Loud”, za która Lopez otrzymała w 2001 nominację do nagrody Grammy w kategorii „Najlepsze nagranie taneczne”.

23 stycznia 2001 Lopez wydała swój drugi album studyjny, zatytułowany J. Lo, który zadebiutował na pierwszym miejscu notowania „Billboard 200”. Pierwszym singlem z płyty był utwór „Love Don’t Cost a Thing”, który został pierwszym singlem numer jeden piosenkarki w Wielkiej Brytanii i znalazł się w pierwszej piątce utworów na „Billboard Hot 100”. Kolejny singel, „Play”, trafił do pierwszej dwudziestki w zastawieniu „Billboard” i zajął drugie miejsce w Wielkiej Brytanii. Następnymi singlami były „I’m Real” i „Ain’t It Funny”, które równie szybko stały się hitami. Po udanych rozmowach w sprawie remiksowania piosenek z J. Lo i On the 6 oraz po sukcesie reedycji J. Lo, Lopez zdecydowała się poświęcić cały album remiksom i 5 lutego 2002 wydała J to tha L-O! The Remixes, który zadebiutował na pierwszym miejscu notowania „Billboard 200”, stając się tym samym pierwszym w całości poświęconym remiksom albumem, który trafił na szczyt notowania[6].

26 listopada 2002 Lopez wydała trzeci album studyjny, zatytułowany This Is Me... Then, który zajął pierwsze miejsce na „Billboard 200”. Płyta promowana była przez cztery single: „Jenny from the Block” z udziałem Jadakissa i Styles P (2. miejsce na „Billboard Hot 100”), „All I Have” z LL Cool J’em (wielotygodniowy numer jeden), „I’m Glad” i „Baby I Love U!”. Album zawierał także cover piosenki Carly Simon „You Belong to Me” z 1978 .

W 2004 Lopez ponownie zaśpiewała w duecie z Markiem Anthonym, tym razem w piosence „Escapémonos”. Po roku przerwy powróciła na scenę muzyczną z albumem Rebirth, który zadebiutował na drugim miejscu w notowaniu „Billboard”. Płyta zawierała jeden singlowy hit „Get Right”, który dotarł do pierwszej „piętnastki” w USA i stał się drugim platynowym hitem Lopez po „If You Had My Love”. Piosenka była też hitem w Wielkiej Brytanii, stając się tam jej drugim numerem jeden. Kolejny singel „Hold You Down” w duecie z Fat Joe, nie osiągnął sukcesu komercyjnego. W 2005 album Rebirth otrzymał certyfikat platynowy od RIAA.

W 2006 Lopez wystąpiła w piosence LL Cool Ja „Control Myself”, która stała się numerem jeden na „Billboard Hot 100” i numerem dwa na „UK Top 75 Singles”.

27 marca 2007 wydała pierwszy, w całości hiszpańskojęzyczny, album studyjny, zatytułowany Como ama una mujer. Premierę poprzedzał singel „Qué hiciste”. 9 października 2007 ukazał się piąty angielskojęzyczny album Lopez, zatytułowany Brave. Pierwszym singlem z płyty został utwór „Do It Well”. W wybranych krajach europejskich jako drugi pojawił się singiel „Hold It Don't Drop It”.

29 kwietnia 2011 Lopez wydała swój siódmy album studyjny, zatytułowany Love?, nad którym pracowała od 2007. Album otrzymał od prasy muzycznej krytyczne oceny[7][8] W związku ze zmianami wytwórni pierwszy singel promujący płytę „On the Floor” nagrany z Pitbullem ukazał się w styczniu 2011.

27 września 2012 zagrała jedyny koncert w Polsce, na PGE Arena Gdańsk w Gdańsku[9].

13 czerwca 2014 wydała ósmy album studyjny, zatytułowany A.K.A, który promowany był przez single „First Love” oraz „Booty” nagrany wspólnie z Pitbullem, a następnie z Iggy Azaleą. W tym samym roku wraz z Pitbullem i Claudią Leitte nagrała piosenkę „We Are One”, która była oficjalnym hymnem Mundialu 2014. 12 czerwca trio wykonało piosenkę podczas ceremonii otwarcia MŚ 2014.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była trzykrotnie zamężna. Jej pierwszym mężem Kubańczykiem był Ojani Noà, którego poznała, gdy ten pracował jako kelner w restauracji w Miami. Zaraz po krótkiej znajomości pobrali się 22 lutego 1997, a 27 marca 1998 wzięli rozwód. Po rozwodzie obsadziła byłego męża na stanowisku menadżera w swojej restauracji „Madre’s”, w której pracował do października 2002.

Po małżeństwie z Noą poznała Seana „P. Diddy’ego” Combsa, z którym przez dwa i pół roku była w nieformalnym związku. 27 grudnia 1999 zostali aresztowani w Nowym Jorku pod zarzutem wszczęcia strzelaniny między zwolennikami Combsa a inną grupą. Para zbiegła z miejsca zbrodni, ale niedaleko ich samochód zatrzymała policja. Na przednim siedzeniu znaleziono skradzioną broń[10]. Zostali oskarżeni o nielegalne posiadanie broni, jednak Lopez została oczyszczona z zarzutów ze względu na to, że jechała na tylnym siedzeniu. Niedługo po tym, 14 lutego 2001 Lopez zerwała z Combsem. Po rozstaniu poświęcił jej piosenki „I Need A Girl Part 1” i „I Need A Girl Part 2”, w których prosił byłą partnerkę o powrót. W odezwie na te piosenki Lopez również nagrała kilka kawałków o Diddym, w tym m.in.: „Ain't It Funny (Murder Remix)” (nagrała go przy udziale dwóch amerykańskich raperów Ja Rule i Cadillac Tah), „All I Have” (z gościnnym udziałem LL Cool J) czy „I'm Gonna Be Alright” (z udziałem rapera Nasa).

Jej drugim małżeństwem był związek z byłym tancerzem Crisem Juddem. Poznali się podczas kręcenia teledysku do piosenki Jennifer „Love Don’t Cost a Thing”. Para pobrała się 29 września 2001 w domu na przedmieściach Los Angeles. Małżeństwo zakończyło się w lipcu 2002 po tym, jak Lopez zaczęła spotykać się z aktorem Benem Affleckiem. Związek aktorów był jednym z najbardziej upublicznionych związków w historii. Media nazwały z tego względu parę Bennifer (od połączenia imion Ben i Jennifer). W listopadzie 2002 ogłoszono, że para zaręczyła się po tym, jak aktor oświadczył się i dał piosenkarce sześciokaratowy różowy pierścionek wart 1,5 miliona dolarów[11]. Para miała pobrać się 12 września 2003 w Santa Barbara w Kalifornii, jednak uroczystość została odwołana na kilka godzin przed rozpoczęciem. 20 stycznia 2004 media ogłosiły oficjalnie rozstanie pary.

Lopez i Marc Anthony

Niedługo po rozstaniu z Affleckiem, Lopez była widziana w towarzystwie piosenkarza Marca Anthony’ego, który w tym czasie związany był przysięgą małżeńską z byłą Miss Universe, Dayanarą Torres, z którą miał dwoje dzieci. Lopez i Anthony pobrali się w 2004, kilka dni po rozwodzie Anthony’ego. 7 listopada 2007 piosenkarka potwierdziła na jednym ze swoich koncertów, że wraz z mężem spodziewają się dziecka. 22 lutego 2008 urodziła bliźniaki, córkę Emme Maribel i synka Maximiliana „Maxa” Davida. Magazyn „People” zapłacił rodzicom 6 mln dolarów za pierwszą sesję z dziećmi. 15 lipca 2011 para ogłosiła decyzję o zakończeniu małżeństwa[12].

Biznes[edytuj | edytuj kod]

W biznesie działa w wielu branżach. Posiada własną linię perfum, ubrań, butów oraz własną restaurację „Madre’s” (zamknięta w 2008 r.). Produkuje reality show DanceLife. Planuje wypuścić kolekcję akcesoriów, zegarków i biżuterii[13]. Jennifer nie jest autorką wyżej wymienionych gadżetów, lecz nabywczynią praw autorskich do tych, które zleciła zaprojektować artystom. Potocznie jednak utarło się, że sama jest projektantką mody czy perfum, co jest nieprawdą. 18 maja 2012 została uznana za najbardziej wpływową gwiazdę według magazynu „Forbes”, pokonując m.in. Oprah Winfrey oraz Justina Biebera.

Ubrania[edytuj | edytuj kod]

Posiada linię ubrań „J.LO by Jennifer Lopez”. W 2005 zaprezentowałalinię mody „Sweetface”. Uczestniczyła także w sesji dla Louis Vuitton do kolekcji „Zima '03”[14].

Często zleca w projektowaniu promowanych przez nią ubrań wykorzystywanie naturalnego futra zwierzęcego, co zaowocowało konfliktami z organizacją ochrony praw zwierząt PETA. Na premierze filmu Sposób na teściową w Los Angeles więcej niż sto osób demonstrowało przeciw Lopez. Gwiazda zwierzyła się radiowemu DJ-owi, że chętnie zainteresuje się tematem praw zwierząt. Z drugiej strony znane jest jej stwierdzenie, że „Futra są cool”.

Przemysł kulinarny[edytuj | edytuj kod]

12 kwietnia 2002 otworzyła kubańską restaurację „Madre’s” w dystrykcie South Lake w Pasadenie w Kalifornii. Podczas otwarcia sensacją dla mediów stało się wręczenie jej przez posłańca bukietu kwiatów od Bena Afflecka, pomimo obecności jej ówczesnego męża, Crisa Judda.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Profesje Rola Dodatkowe informacje
A
P
1986 Moja mała dziewczynka Myra
1993 Pielęgniarki w akcji Myra
1995 Moja rodzina María Sánchez
Pociąg z forsą Grace Santiago
1996 Jack panna Márquez
Krew i wino Gabriella
1997 Selena Selena Quintanilla
Anakonda Terri Flores
Droga przez piekło Grace McKenna
1998 Co z oczu, to z serca Karen Sisco
Mrówka Z Azteca dubbing w wersji anglojęzycznej
2000 Cela Catherine Deane
2001 Powiedz tak Mary Fiore
Oczy anioła Sharon Pogue
2002 Nigdy więcej Slim Hiller
Pokojówka na Manhattanie Marisa Ventura
2003 Gigli Ricki
2004 Dziewczyna z Jersey Gertrude Steiney
Zatańcz ze mną Paulina
2005 Sposób na teściową Charlotte Cantilini
Niedokończone życie Jean Gilkyson
2006 Miasto śmierci Lauren Adrian
Pieśniarz Puchi
2007 Poczuj rytm ona sama
2010 Plan B Zoe
2012 Jak urodzić i nie zwariować Holly
Epoka lodowcowa 4: Wędrówka kontynentów Shira dubbing w wersji anglojęzycznej
2013 Parker Leslie Rodgers
2015 Chłopak z sąsiedztwa Claire Peterson
Lila & Eve Eve Rafael
Dom Lucy Tucci dubbing w wersji anglojęzycznej
2016 Epoka lodowcowa 5: Mocne uderzenie Shira dubbing w wersji anglojęzycznej
2018 Second Act Maya
Bye Bye Birdie Live! Rosie Alvarez

Seriale[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Profesje Rola Dodatkowe informacje
A
P
1991–1993 In Living Color Fly Girl 61 odcinków
1993 Uśmiech losu Melinda Lopez 6 odcinków
1994 South Central Lucille 4 odcinki
Hotel Malibu Melinda Lopez 6 odcinków
2004 Will & Grace ona sama 3 odcinki
2006 South Beach 8 odcinków
2010 Jak poznałem waszą matkę Anita Appleby odcinek „Oczywiście”
2013– The Fosters 85 odcinków
2016– Uwikłana Harlee Santos 26 odcinków
2018 Will & Grace ona sama / Harlee Santos

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Jennifer Lopez.

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1999: If You Had My Love Billboard Music Awards za najlepszy teledysk
  • 2000: On The 6 MTV Video Music Awards za płytę roku,
  • 2000: Bambi dla Najlepszego artysty międzynarodowego,
  • 2000: MTV Europe Music Awards dla najlepszego artysty R&B,
  • 2000: Waiting For Tonight MTV Video Music Awards za najlepszy teledysk Dance,
  • 2001: MTV Europe Music Awards dla najlepszej artystki,
  • 2001: MTV Europe Music Awards dla najlepszej artystki,
  • 2002: World Music Award dla najlepiej sprzedającego się latynoskiego artysty
  • 2002: I'm Real (Murder Remix) MTV Video Music Awards za najlepszy Hip-Hop wideoklip,
  • 2002: MTV Europe Music Awards dla najlepszej artystki,
  • 2003: Alive Billboard Latin Music Awards za piosenkę roku,
  • 2003: American Music Awards dla najlepszej artystki Pop,
  • 2003: NRJ Radio Awards dla najlepszego artysty R&B,
  • 2004: I'm Glad Billboard Latin Music Awards za piosenkę roku,
  • 2004: Gigli Złota Malina najgorsza aktorka,
  • 2006: Get Right Groovevolt Music & Fashion Awards za najlepszy teledysk,
  • 2007: Bordertown Artists for Amnesty – nagroda Amnesty International za wrażliwość społeczną,
  • 2010: 2010 World Music Award,
  • 2011: Teen Choice Award ulubiona kobiecość telewizyjna za American Idol
  • 2012: American Music Awards – Najlepszy wykonawca Latynoski
  • 2012: Teen Choice – Kobieca osobowość telewizyjna
  • 2012: People en Espano – Follow The Leader za teledysk roku(wraz z Wisin y Yandel)

Nominacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1998: Selena MTV Movie Award najbardziej obiecująca aktorka
  • 1998: Selena Złoty Glob najlepsza aktorka,
  • 1998: Anakonda Saturn najlepsza aktorka,
  • 1999: American Music Awards – Najlepszy wykonawca Latynoamerykański, Najlepszy nowy artysta,
  • 1999: If You Had My Love MTV Video Music Awards za najlepszy teledysk, najlepszy teledysk pop, najlepszy nowy artysta, najlepszy teledysk Dance,
  • 1999: Co z oczu, to z serca MTV Movie Award najlepsza rola kobieca,
  • 2001: Cela MTV Movie Award najlepsza rola kobieca,
  • 2001: Let's Get Loud Grammy Award Najlepszy utwór Dancekobiecy,
  • 2001: American Music Awards Najlepsza Pop/Rock artystka,
  • 2001: I'm Real (Murder Remix) MTV Video Music Awards najlepszej Hip-Hop/R&B artystki,
  • 2001: Love Don't Cost a Thing MTV Video Music Awards Najlepszy wideoklip kobiecy i najlepszy wideoklip popowy,
  • 2001: Cela Saturn najlepsza aktorka,
  • 2001: Waiting for Tonight Grammy Award Najlepszy utwór Dance,
  • 2002: American Music Awards dla najlepszej Hip-Hop/R&B artystki,
  • 2002: I’m Glad MTV Video Music Awards najlepszy wykonawca pop,
  • 2003: Nigdy więcej Złota Malina najgorsza aktorka,
  • 2005: Get Right MTV Video Music Awards za Najlepszy utwór Dance, Najlepsza reżyseria, najlepsza choreografia, najlepsza,
  • 2006: Groovevolt Music & Fashion Awards nominacja dla najmodniejszej kobiety,
  • 2011: MTV EMA za singiel „On The Floor” w kategorii najlepsza piosenka wraz z Pitbull
  • 2011: MTV EMA dla najlepszej wokalistki
  • 2012: ALMA AWARDS dla najlepszej wokalistki
  • 2012: MTV Video Music Awards za najlepszą choreografie do teledysku „Dance Again”

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Diva Devotee: Vocal Profile] Jennifer Lopez – Lyric Soprano [1] Data dostępu 15.11.2016
  2. Jason Ankeny: Jennifer Lopez Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-08-20].
  3. Jennifer Lopez (ang.). askmen.com. [dostęp 2012-10-11].
  4. Back-Up Plan – Onet.pl Film
  5. The Governess. fdb.pl. [dostęp 2012-10-11].
  6. famousqt.com
  7. Jennifer Lopez – Love? (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-10-11].
  8. Jody Rosen: Jennifer Lopez – Love?. Island Def Jam (ang.). rollingstone.com, 2011-05-03. [dostęp 2012-10-11].
  9. Przemysław Gulda: Koncert Jennifer Lopez na PGE Arena. Popis złej organizacji. gazeta.pl, 2012-09-27. [dostęp 2012-10-11].
  10. Sean Combs, Jennifer Lopez Arrested After N.y. Shooting
  11. The Ben Affleck to Jennifer Lopez Engagement Ring is On the Market
  12. US Weekly: Jennifer Lopez and Marc Anthony Split (ang.). 2011-07-15. [dostęp 2011-07-16].
  13. Nick Galvin: Exchanging vowels (ang.). theage.com, 2003-10-04. [dostęp 2012-10-11].
  14. PodcasterNews

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]