Jens Lehmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy piłkarza. Zobacz też: artykuł o kolarzu.
Jens Lehmann
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 listopada 1969
Essen, RFN
Wzrost 190 cm
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1987–1998 FC Schalke 04 274 (2)
1998–1999 A.C. Milan 5 (0)
1999–2003 Borussia Dortmund 129 (0)
2003–2008 Arsenal 147 (0)
2008–2010 VfB Stuttgart 50 (0)
2011–2012 Arsenal 1 (0)
W sumie: 606 (2)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1990–1991  Niemcy U-21 6 (0)
1998–2008  Niemcy 61 (0)
W sumie: 67 (0)
  1. Aktualne na: 10 kwietnia 2011.
  2. Aktualne na: 10 kwietnia 2011.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
II miejsce Japonia/Korea Południowa 2002 piłka nożna
III miejsce Niemcy 2006 piłka nożna
Mistrzostwa Europy
II miejsce Austria/Szwajcaria 2008 piłka nożna
Puchar Konfederacji
Brąz Niemcy 2005

Jens Lehmann (ur. 10 listopada 1969 w Essen) – niemiecki piłkarz występujący na pozycji bramkarza, reprezentant Niemiec.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Przygodę z piłką nożną rozpoczął w wieku 6 lat. Od 1975 do 1978 grał w klubie DJK Heisingen. Później przez 9 lat był w klubie Schwarz-Weiß Essen. W 1987 roku został zakupiony do Schalke 04. W barwach tego klubu rozegrał 274 spotkania i strzelił dwa gole. Był także zawodnikiem m.in. A.C. Milan i Borussii Dortmund, gdzie grał do roku 2003. Pod koniec sezonu 2002/2003 trafił do londyńskiego Arsenalu jako zastępstwo legendy klubu, Davida Seamana.

W reprezentacji Niemiec rozegrał 61 meczów. Pod koniec kwietnia 2006 trener reprezentacji Niemiec, Jürgen Klinsmann, zdecydował, że Lehmann będzie pierwszym bramkarzem podczas Mundialu 2006. Na tych mistrzostwach Lehmann wraz z drużyną zdobył brązowy medal. Wystąpił w 6 meczach, zagrał 600 minut, wpuścił 5 bramek, w meczu z Argentyną, w serii rzutów karnych obronił 2 z nich.

17 maja 2006 jego Arsenal przegrał w finale Ligi Mistrzów z FC Barcelona 2:1. Jens Lehmann był pierwszym piłkarzem, który w finale tych rozgrywek otrzymał czerwoną kartkę. 4 maja 2008 w meczu z Evertonem zmienił w 69 minucie Łukasza Fabiańskiego i ostatni raz zagrał w barwach Arsenalu.

10 sierpnia 2008 roku zadebiutował w VfB Stuttgart w meczu przeciwko FC Hansa Lüneburg który odbył się w ramach Pucharu Niemiec. 17 sierpnia zagrał po raz pierwszy od pięciu lat w Bundeslidze w meczu przeciwko Borussii Mönchengladbach.

Karierę piłkarską zakończył meczem w Bundeslidze w dniu 8 maja 2010.

W marcu 2011 roku wznowił karierę i podpisał kontrakt z Arsenalem ważny do 30 czerwca 2011.[1] Powodem ponownego zatrudnienia go w klubie były zbiegające się w czasie kontuzje dwóch czołowych bramkarzy Arsenalu, Polaków Wojciecha Szczęsnego i Łukasza Fabiańskiego, wskutek czego jedynym znaczącym bramkarzem w drużynie pozostał Manuel Almunia. Początkowo miał pozostawać rezerwowym bramkarzem, jednakże wskutek słabej postawy Almunii, po raz drugi zadebiutował w drużynie Arsenalu już w kwietniu 2011.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lehmann rejoins Arsenal on short-term deal (ang.). arsenal.com, 17 marca 2011. [dostęp 24 czerwca 2011].
  2. Lista najdziwniejszych numerów na koszulkach piłkarskich (pol.). zczuba.pl. [dostęp 2014-03-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Profil w bazie National Football Teams (ang.)