Jerzy Łukosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jerzy Łukosz, pseud. Johann Keevus (ur. 17 stycznia 1958 we Wrocławiu) – polski prozaik, dramatopisarz, eseista, krytyk literacki oraz tłumacz literatury niemieckiej.

Ukończył germanistykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Studiował także slawistykę na uniwersytecie w Ratyzbonie. W 1987 roku uzyskał tytuł doktora za rozprawę o dziennikach Tomasza Manna. Debiutował jako prozaik w 1980 roku na łamach czasopisma „Odra”.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]


Twórczość wybrana[edytuj | edytuj kod]

  • Afgański romans
  • Byt bytujący. Esej o prozie
  • Czarna kolia
  • Dziedzictwo
  • Imperia i prowincje. O literaturze niemieckojęzycznej i polskiej w dwudziestym wieku
  • Języki prozy
  • Klauzura w kuszetce. Dziennik
  • Lenora
  • Oko cyklonu. Dialog dzieł literackich: Austria - Niemcy - Szwajcaria
  • Pasje i kantyleny. Szkice o literaturze niemieckojęzycznej
  • Szeroka woda
  • Śmierć puszczyka i inne utwory
  • Terapia jako duchowa forma życia. Ja diaryczne Tomasza Manna

Przypisy

  1. Nagroda Nike 2005. nike.org.pl. [dostęp 2015-08-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław M. Bartelski: Polscy pisarze współcześni, 1939–1991: Leksykon. Wydawnictwo Naukowe PWN. ISBN 83-01-11593-9.