Jerzy Aleksander Lubomirski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody sandomierskiego. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Jerzy Aleksander Lubomirski
Ilustracja
Herb
Szreniawa bez Krzyża
Rodzina Lubomirscy herbu Szreniawa bez Krzyża
Data urodzenia 1666
Data i miejsce śmierci 14 października 1735
Warszawa
Ojciec Aleksander Lubomirski
Matka Katarzyna Anna Sapieżanka
Żona

Joanna Stärtzhausen
Teresa Aniela Michowska

Dzieci

Anna Karolina
Stanisław Lubomirski
Józef Lubomirski

Odznaczenia
Order Orła Białego

Jerzy Aleksander Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 1666, zm. 14 października 1735 w Warszawie), wojewoda sandomierski w latach 1729-1735, oboźny koronny (dworski)[1] w latach 1703-1729, starosta sądecki[2].

Był najstarszym synem starosty sądeckiego i perejasławskiego Aleksandra i Katarzyny Anny z Sapiehów. Jego ojciec zmarł młodo w 1675. Duży wpływ na bratanka miał stryj Hieronim Augustyn. W 1694 zaprezentował się na dworze królewskim, już jako starosta sądecki. Na elekcji w 1697 roku opowiedział się za księciem Conti Franciszkiem Ludwikiem, ale potem pogodził się z Augustem II.

W 1704 starał się powstrzymać elekcję Stanisława Leszczyńskiego, ale spóźnił się ze swoimi wojskami na pole elekcyjne. Po śmierci stryja, w 1706 przeszedł na stronę przeciwną. Pozostał przeciwnikiem Augusta II także po jego restauracji. Wielokrotnie posłował na sejmy z województwa sandomierskiego. 9 maja 1729 został wojewodą sandomierskim pozostając w opozycji do króla.

Poseł z województwa sandomierskiego na sejm 1718 roku[3]. Był posłem ziemi wieluńskiej na sejm 1720 roku[4].

Był dwukrotnie żonaty z Joanną Startzhausenówną i Teresą Anielą z Michowskich. Z pierwszego małżeństwa miał córkę Annę Karolinę oraz synów Stanisława i Józefa.

Wywód przodków[edytuj | edytuj kod]

4. Jerzy Sebastian Lubomirski      
    2. Aleksander Lubomirski
5. Konstancja Ligęzianka        
      1. Jerzy Aleksander Lubomirski
6. Paweł Jan Sapieha    
    3. Katarzyna Anna z Sapiehów    
7. Anna Barbara Kopeć      
 

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik 1992, s. 94.
  2. Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik 1992, s. 94, 181.
  3. Teka Gabryela Junoszy Podoskiego t. VI Poznań 1862, s. 90.
  4. Teka Gabriela Junoszy Podoskiego, t. II, Poznań 1855, s. 106.