Jerzy Bolesławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jerzy Stanisław Bolesławski (ur. 25 lutego 1940 w Przemyślu) – polski działacz samorządowy, w latach 1986–1990 prezydent m.st. Warszawy.

Syn podpułkownika Stanisława Bolesławskiego i Felicji Bolesławskiej. Urodził się w Przemyślu gdzie na kilka miesięcy schroniła się jego matka, żona sanacyjnego oficera, uciekając z zajętej przez Niemców Warszawy. Absolwent Politechniki Warszawskiej. Był działaczem organizacji młodzieżowych, a następnie PZPR. Od roku 1975 do 1979 przewodniczył Radzie Warszawskiej Federacji Socjalistycznej Związku Młodzieży Polskiej i Zarządowi Wojewódzkiemu Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej. W okresie 1979-1980 był pierwszym sekretarzem Komitetu Dzielnicowego PZPR - Warszawa Śródmieście, a następnie sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego w Warszawie.

Od 1 sierpnia 1986 do 30 stycznia 1990 prezydent Warszawy. Podczas jego prezydentury ukończono budowę "Złotego Wieżowca", znanego obecnie jako Błękitny Wieżowiec, otwarto hotele Marriott (w wieżowcu obok Dworca Centralnego), Holiday Inn (przy ulicy Złotej obok Złotych Tarasów), Sobieski przy Placu Zawiszy, dokończono budowę Trasy Łazienkowskiej (odcinek od Pomnika Lotnika do Dworca Zachodniego), przebito ulicę Raszyńską przesuwając jednocześnie ogrodzenie Filtrów, rozpoczęto budowę pierwszej linii metra. Od 1989 roku jako prezydent Warszawy Przewodniczący Międzynarodowego Stowarzyszania Miast Orędowników Pokoju.

Źródło: Encyklopedia Warszawy z 1994

Linki zewnętrzne[edytuj]