Jerzy Bossak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Bossak
Prawdziwe imię i nazwisko

Jerzy Burger-Naum

Data i miejsce urodzenia

31 lipca 1910
Rostów nad Donem, Rosja

Data i miejsce śmierci

23 maja 1989
Warszawa

Zawód

reżyser, pedagog, dziennikarz

Lata aktywności

1945–1968

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi
Grób Jerzego Bossaka i jego żony Ireny na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2008

Jerzy Bossak, właśc. Jerzy Burger-Naum (ur. 31 lipca 1910 w Rostowie nad Donem, zm. 23 maja 1989 w Warszawie) – polski reżyser filmów dokumentalnych, pedagog, dziennikarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Karola. Po ojczymie nosił nazwisko Jerzy Szelubski. Ukończył prawo i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Przed wojną we Lwowie redagował między innymi dział filmowy w piśmie „Sygnały”, współpracował z pismem „Dziennik Popularny”, w 1928 był współzałożycielem Stowarzyszenia Miłośników Filmu Artystycznego „Start”.

W czasie wojny od 1943 roku uczestniczył w tworzeniu „Czołówki Filmowej” Wojska Polskiego, towarzysząc jako filmowiec przemarszowi armii polskiej do Berlina.

Był pierwszym polskim dokumentalistą, który otrzymał nagrodę na MFF w Cannes, za film Powódź.

Po wojnie był profesorem PWST w Łodzi. W latach 1944-1948 pełnił funkcję redaktora Polskiej Kroniki Filmowej, współpracował z Wytwórnią Filmową „Czołówka”.

Był inicjatorem zbudowania pierwszego po wojnie budynku w zburzonej Warszawie, z myślą o utworzeniu Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, gdzie później pełnił funkcję kierownika artystycznego. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera AII-2-11)[1].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W roku 1983 powstał film niemiecki reżysera Klausa Wildenhahna pod tytułem Ein Film für Bossak und Leacock, którego bohaterem jest - między innymi - Jerzy Bossak. Po śmierci Bossak stał się bohaterem polskiego filmu dokumentalnego pod tytułem Życie jak film, zrealizowanego w 1994 przez Jadwigę Zajicek.

12 grudnia 2005 roku w Łodzi została odsłonięta przez Andrzeja Wajdę i Małgorzatę Burzyńską-Keller Gwiazda Jerzego Bossaka. Fundatorem Gwiazdy jest Fundacja Ochrony Dziedzictwa Kultury Żydów[2].

W roku 2010 powstał film wyprodukowany przez Romasz-Studio w reżyserii Małgorzaty Burzyńskiej-Keller zatytułowany Bossak. Kronika wypadków filmowych. Uroczysta premiera odbyła się w Muzeum Kinematografii w Łodzi, a następnie film został pokazany na wielu festiwalach m.in. na krakowskim Festiwalu Filmów Dokumentalnych.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majdanek cmentarzysko Europy (1944) (wraz z Aleksandrem Fordem)
  • Bitwa o Kołobrzeg (1945)
  • Most (1946)
  • Powódź (1947) – film uhonorowany prestiżowymi nagrodami filmowymi w Cannes
  • Powrót na Stare Miasto (1954)
  • Wrzesień - tak było (1961)
  • Requiem dla 500 tysięcy (1963) (wraz z Wacławem Kaźmierczakiem)
  • Dokument Walki (1967)
  • 273 Dni Poniżej Zera (1968)
  • Polacy na frontach II wojny światowej (1969)
  • Impresario (1985)
  • Chopin w Polsce (1985)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Złoty Krzyż Zasługi (uchwałą Rady Państwa z 10 lipca 1954 za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie kinematografii)[3]
  • Srebrny Krzyż Zasługi (uchwałą Prezydium KRN z 22 stycznia 1946 w uznaniu zasług, położonych dla pożytku Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie odbudowy przemysłu filmowego w m. Łodzi)[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]