Jerzy Browkin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Browkin
Jerzy Browkin
Data urodzenia 5 listopada 1934
Data i miejsce śmierci 23 listopada 2015
Warszawa
profesor nauk matematycznych
Specjalność: algebraiczna teoria liczb
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Profesura 1987
profesor
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. 1955–2007
Instytut Instytut Matematyczny PAN
Okres zatrudn. 2007–2015

Jerzy Browkin (ur. 5 listopada 1934, zm. 23 listopada 2015 w Warszawie[1][2]) – polski matematyk zajmujący się algebraiczną teorią liczb. W 1994, wspólnie z Juliuszem Brzezińskim, sformułował n-hipotezę, tj. uogólnienie hipotezy abc na liczby całkowite n ≥ 3.

Doktoryzował się pod kierunkiem Wacława Sierpińskiego. W latach 1955–2007 pracował na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w latach 1987–1990 pełnił funkcję dziekana Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki. Od 2007 do końca września 2015 pracował w Zakładzie Teorii Liczb Instytutu Matematycznego PAN w Warszawie. Od 10 lipca 1987 profesor nauk matematycznych[3]. Przez długi czas sekretarz redakcji „Acta Arithmetica". Laureat III Olimpiady Matematycznej, wieloletni autor zbiorów zadań olimpijskich i przewodniczący Komitetu Okręgowego Olimpiady Matematycznej w Warszawie[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prof. dr hab. Jerzy Browkin. impan.pl. [dostęp 2015-11-29].
  2. Zmarł Prof. Jerzy Browkin (1934–2015). Polskie Towarzystwo Matematyczne. [dostęp 2015-11-29].
  3. Jerzy Browkin w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  4. Zmarł prof. Jerzy Browkin. om.edu.pl. [dostęp 2015-11-29].