Jerzy Budzisz (pilot)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Budzisz
pułkownik pilot pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1927
Łódź
Data śmierci 1 listopada 1983
Przebieg służby
Lata służby 19481983
Siły zbrojne Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
Jednostki 13 Pułk Piechoty
Oficerska Szkoła Lotnicza nr 5
41 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego
38 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego
Wyższa Szkoła Pilotów
40 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego
41 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego
Centralny Ośrodek Szkolenia Specjalistów Technicznych Wojsk Lotniczych (Techniczna Oficerska Szkoła Wojsk Lotniczych)[1]
Stanowiska instruktor pilot
dowódca klucza
dowódca lotniczej eskadry
pomocnik ds. pilotażowych dowódcy 38 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego
dowódca eskadry szkolenia metodycznego w Wyższej Szkole Pilotów
dowódca 40 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego
dowódca 41 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego
komendant Centralnego Ośrodka Szkolenia Specjalistów Technicznych Wojsk Lotniczych (Techniczna Oficerska Szkoła Wojsk Lotniczych)[1]
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Jerzy Budzisz (ur. 20 listopada 1927 w Łodzi, zm. 1 listopada 1983) – pułkownik pilot Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jerzy Budzisz urodził się 20 listopada 1927 w Łodzi. W 1948 powołany został do 13 Pułku Piechoty, gdzie służył do 29 kwietnia 1951. Podjął naukę w Oficerskiej Szkole Lotniczej nr 5 w Radomiu. 26 czerwca 1952 został podporucznikiem pilotem[2]. Po ukończeniu nauki został skierowany do 41 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Malborku. 1 sierpnia 1953 został wyznaczony na stanowisko dowódcy klucza, a 30 grudnia 1953 awansowany na dowódcę eskadry. 18 września 1956 otrzymał etat pomocnika dowódcy 38 Pułku Lotnictwa ds. pilotażowych, którym był do 28 marca 1958[potrzebny przypis].

W okresie 29 marca 1953 – 11 lipca 1958 dowodził 38 Pułkiem Lotnictwa Myśliwskiego. Gdy jednostka została rozformowana, 12 lipca 1958 Budzisz został skierowany do Wyższej Szkoły Pilotów na stanowisko dowódcy eskadry szkolenia metodycznego. Obowiązki te wykonywał do 7 marca 1959[3]. 8 marca 1959 został przeniesiony do Świdwina na stanowisko dowódcy 40 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego[4]. Jednocześnie uczył się w liceum ogólnokształcącym i w 1962 zdał maturę.

Od 30 września 1963 do 21 października studiował na Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Rembertowie. 22 października 1966 objął stanowisko dowódcy 41 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Malborku[5], którym dowodził do 27 lutego 1971. Następnie służył w Oleśnicy jako komendant w Centralnym Ośrodku Szkolenia Specjalistów Technicznych Wojsk Lotniczych (Techniczna Oficerska Szkoła Wojsk Lotniczych[1].

13 października 1972 został komendantem Centralnego Ośrodka Szkolenia Specjalistów Technicznych Wojsk Lotniczych w Oleśnicy. Pozostał na tym stanowisku do śmierci 1 listopada 1983[6]. Pułkownik Jerzy Budzisz w okresie swojej zawodowej służby wojskowej był pilotem pierwszej klasy, wykonując pilotaż na różnych samolotach.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Konieczny 1984 ↓, s. 68.
  2. Zieliński 2001 ↓, s. 75.
  3. Zieliński 2001 ↓, s. 76.
  4. Zieliński 2011 ↓, s. 144-145.
  5. Zieliński 2011 ↓, s. 145-146.
  6. a b Zieliński 2001 ↓, s. 77.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Zieliński: Dowódcy pułków lotnictwa polskiego 1921-2000. Poznań: Redakcja Czasopism WLOP, 2001. ISBN 83-909008-6-6.
  • Józef Zieliński, Marian Mikołajczuk: Historia polskiego lotnictwa wojskowego 1945 -1962. Warszawa: ZP Grupa Sp. z o.o.; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „SWAT”, 2010. ISBN 978-83-61529-78-1.
  • Józef Zieliński (red.): Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. Warszawa: Bellona SA; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „SWAT”, 2011. ISBN 978-83-1112-14-09.
  • Jerzy Konieczny: Kronika lotnictwa polskiego 1945-1981. Warszawa: 1984, s. 68.