Jerzy Cepik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Cepik ps. Robert D. Bart (ur. 11 grudnia 1929 w Poznaniu) – polski prozaik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego. W czasie II wojny światowej pracował w przemyśle zbrojeniowym III Rzeszy. Uczestnik ruchu oporu. Więzień Gestapo i obozu koncentracyjnego. Po wojnie autor kilkudziesięciu książek, powieści historycznych, biografii. Autor „Słowian”, książek o historii pisma, historii religii, prehistorii sztuki, powieści sensacyjnych oraz dla młodzieży. „Człowiek Roku” IBC Cambridge, Anglia i Międzynarodowego Centrum Intelektualistów w Chinach. Członek Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych. Członek Polskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych. Były prezes Związku Literatów Polskich w Poznaniu, przywrócił po stanie wojennym, za swej kadencji, Nagrodę Literacką im. Wł. Stan. Reymonta i Czwartki literackie przy ZLP w Poznaniu, założył tam Wydawnictwo ZLP przemianowane potem na Wydawnictwo Fundacji Literackiej w Poznaniu, które prowadził. Założyciel i pierwszy prezes Fundacji Literackiej. Redaktor Naczelny wydawnictw Fundacji. Laureat Nagrody Literackiej im. Reymonta. Zasłużony dla miasta Poznania. Publicysta, wydawca, redaktor, tłumacz, ilustrator, grafik. Fotograf. Przygotował do druku 22-tomowe „Dzieje sztuki”. W 2012 skończył druk biografii „Rubensa”.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem 45-lecia PRL oraz „Kombatanckim Krzyżem Pamiątkowym Zwycięzcom, za udział w wyzwalaniu ojczyzny.” Honorowy prezes Fundacji Literackiej w Poznaniu.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Nolańczyk. Opowieść o Giordano Bruno (1958)
  • Krzyż i korona (1967) – z dziejów Polski; powieść na kanwie wydarzeń przed bitwą grunwaldzką i klęską Zakonu Krzyżackiego.
  • Wikingowie (1969)
  • Słowianie (1970) – zmagania Słowian z sąsiednimi ludami, stanowiące zaczyn polskiej państwowości. Czasy Marka Aureliusza i Kommodusa.
  • Bizon z jaskini Devy (1974)
  • Rozedrzeć tajemnice sfer. Opowieść biograficzna o Koperniku (1977)
  • Jak człowiek nauczył się pisać (1979)
  • Jak człowiek stworzył bogów (1980)
  • Krzysztof Kolumb (1981)
  • Wspomnienia z przeszłości (1983). Opowieść o praźródłach cywilizacji i kultury.
  • Leonardo da Vinci (1984)
  • Samotny o zmierzchu (1985)
  • Dwie czaszki (1985) pod ps. Robert D. Bart – powieść sensacyjno-kryminalna
  • Torquemada. Opowieść o Wielkim Inkwizytorze Hiszpanii (1986)
  • Śmierć w południe (1988) pod ps. Robert D. Bart – powieść sensacyjno-kryminalna
  • Etruski grobowiec (1988) pod ps. Robert D. Bart – powieść sensacyjno-kryminalna
  • Michał Anioł. Opowieść biograficzna (1989)
  • Rafael. Opowieść biograficzna (1990)
  • Biała Madonna (1993) pod ps. Robert D. Bart – powieść sensacyjno-kryminalna
  • Zaraza (1993) - cykl powieściowy obejmujący trzy części: Kto sieje wiatr?, Duma poprzedza upadek i Śmierć w świątyni – opowieść o zniszczeniu dokonań cywilizacji greckiej i rzymskiej, zdominowanej przez chrześcijański monoteizm.
  • Duma poprzedza upadek (1993) – drugi tom cyklu „Zaraza”.
  • Śmierć w świątyni (1993) – trzeci tom cyklu „Zaraza”.
  • Rubens (2012) – biografia

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wyd. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.