Jerzy Chwalczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jerzy Chwalczewski lub Falszewski (zm. 1549) – duchowny katolicki, kanonik i kantor wileński, biskup łucki.

Brat Piotra i Stanisława Chwalczewskich. Pochodził z Raszkowa w obecnym powiecie ostrowskim.

W 1522 roku został podskarbim biskupa wileńskiego, Jana z książąt litewskich[1]. Od ok. 1525 roku sufragan wileński i biskup tytularny metoneński[2].

Od 24 kwietnia 1536 biskup łucki[3]. Zbudował m.in. katedrę w Łucku oraz zamek[4] biskupi w lokowanym przez siebie w 1540 r. Torczynie. W 1542 roku zwołał synod diecezjalny przygotowujący duchowieństwo do walki z reformacją. Brał udział w pracach nad zjednoczeniem Korony Polskiej z Wielkim Księstwem Litewskim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedyja powszechna, t. V, Warszawa 1861, s. 572.
  2. Jan Kurczewski, Kościół zamkowy czyli katedra wileńska w jej dziejowym, liturgicznym, architektonicznym i ekonomicznym rozwoju, Nakład i Druk Józefa Zawadzkiego, Wilno 1908, s. 322.
  3. Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. III, Münster 1923, s. 229. (łac.)
  4. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII. Warszawa: 1880-1902, s. 405-406.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Pociecha, Jerzy Chwalczewski [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. IV, 1938, s. 1-2.
  • Krzysztof Rafał Prokop, Sylwetki biskupów łuckich, Ostróg 2001, ​ISBN 83-911918-7-7​.
  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII, Warszawa, 1880–1902, ss. 405-406.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]