Jerzy Ciemniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Ciemniewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1939
Warszawa
Data śmierci 11 stycznia 2018
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego
Okres od 18 grudnia 1998
do 18 grudnia 2007
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Grób prawnika Jerzego Ciemniewskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Jerzy Stanisław Ciemniewski (ur. 2 sierpnia 1939 w Warszawie, zm. 11 stycznia 2018[1]) – polski prawnik i polityk, doktor habilitowany nauk prawnych, nauczyciel akademicki, poseł na Sejm I, II i III kadencji, sędzia Trybunału Konstytucyjnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1962 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1963–1969 był pracownikiem naukowym na tym wydziale, następnie od 1969 w Instytucie Nauk Prawnych PAN, gdzie uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych, a w 1989 na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. System delegacki na tle ewolucji ustroju politycznego SFR Jugosławii doktora habilitowanego w dziedzinie prawa konstytucyjnego[2]. Zawodowo związany z Instytutem Nauk Prawnych PAN, gdzie doszedł do stanowiska docenta[2]. Był także profesorem nadzwyczajnym Wyższej Szkoły Finansów i Prawa w Bielsku-Białej[3] oraz wykładowcą w Krajowej Szkole Administracji Publicznej w Warszawie.

Działał w „Solidarności” od 1980 do 1989. W 1983 był współzałożycielem Komitetu Helsińskiego w Polsce. Publikował teksty prawnicze w prasie podziemnej.

W trakcie obrad Okrągłego Stołu był członkiem zespołu do spraw prawa i wymiaru sprawiedliwości oraz ekspertem zespołu do spraw politycznych. Został delegowany przez „Solidarność“ do Państwowej Komisji Wyborczej na czas wyborów w 1989.

W latach 1989–1991 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Urzędzie Rady Ministrów i sekretarza Rady Ministrów. W latach 1991–1998 przez trzy kadencje z ramienia Unii Demokratycznej i Unii Wolności sprawował mandat poselski. Pracował w Komisji Ustawodawczej, Komisji o Spraw Służb Specjalnych, Komisji Obrony Narodowej, był przewodniczącym Komisji nadzwyczajnej do spraw kodyfikacji, w latach 1992–1993 zastępcą przewodniczącego Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego, następnie członkiem Komisji Konstytucyjnej.

W 1998 złożył mandat poselski, obejmując urząd sędziego Trybunału Konstytucyjnego, 18 grudnia 2007 po zakończeniu kadencji przeszedł w stan spoczynku. Zaangażował się w działalność konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”.

Autor publikacji naukowych z dziedziny prawa konstytucyjnego. Do 2016 był zastępcą redaktora naczelnego „Przeglądu Sejmowego[4].

W 2010 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[5] (dekoracja nastąpiła w 2011[6]).

W 2014 na jego cześć wydano publikację pt. Konstytucja, rząd, parlament. Księga jubileuszowa Profesora Jerzego Ciemniewskiego[7].

31 stycznia 2018 został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Odszedł prof. Jerzy Ciemniewski. rp.pl, 12 stycznia 2018. [dostęp 12 stycznia 2018].
  2. a b Jerzy Ciemniewski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 20 marca 2016].
  3. Międzynarodowa konferencja naukowa z bezpieczeństwa. wsfip.edu.pl. [dostęp 14 stycznia 2018].
  4. Cała redakcja „Przeglądu Sejmowego” odwołana. „Żegnajcie przyjaciele konstytucjonaliści”. wyborcza.pl, 18 marca 2016. [dostęp 18 marca 2016].
  5. M.P. z 2011 r. nr 31, poz. 357
  6. Prezydent odznaczył sędziów Trybunału. prezydent.pl, 11 stycznia 2011. [dostęp 3 kwietnia 2011].
  7. Konstytucja, rząd, parlament. Księga jubileuszowa Profesora Jerzego Ciemniewskiego, Piotr Radziewicz (red.), Jan Wawrzyniak (red.), Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2014, ISBN 978-83-7666-303-6, OCLC 883494794.
  8. Jerzy Ciemniewski. wyborcza.pl, 26 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]