Jerzy Cienciała (poseł)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Cienciała
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1834
Mistrzowice
Data i miejsce śmierci 5 kwietnia 1913
Cieszyn
Odznaczenia
Oficer Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Złoty Krzyż Zasługi Cywilnej z Koroną

Jerzy Cienciała (także Jerzy Cieńciała, pseud. Polski Król[1])(ur. 4 kwietnia 1834 w Mistrzowicach, zm. 5 kwietnia 1913 w Cieszynie) – polski rolnik, działacz narodowy i społeczny na Śląsku Cieszyńskim, poseł do Sejmu Krajowego w Opawie oraz austriackiej Rady Państwa w Wiedniu[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Mistrzowicach w rodzinie chłopskiej. Był uczniem gimnazjum ewangelickiego w Cieszynie. W latach 1861-1873 pełnił funkcję wójta rodzimych Mistrzowic. Był inicjatorem, założycielem oraz wieloletnim prezesem Towarzystwa Rolniczego dla Księstwa Cieszyńskiego w latach 1870-1912[1].

W 1871 został wybrany do Sejmu Krajowego Śląskiego, gdzie był posłem do 1884 a następnie w latach 1890-1909. W 1873 zostały wybrany na posła do parlamentu wiedeńskiego, co zostało uznane w Cieszynie za ogromny sukces[2]. Był posłem do austriackiej Rady Państwa V kadencji (4 listopada 1873 – 22 maja 1879) z kurii gmin wiejskich Śląska Cieszyńskiego: Cieszyna, Bielska i Frysztatu[3]. Należał do Koła Polskiego w Wiedniu[1].

Oprócz obowiązków poselskich obejmował wiele ważnych miejscowych funkcji. Od 1870 do 1904 był członkiem, a przez szereg lat przewodniczącym cie­szyńskiego wydziału drogowego, zaś od 1879 człon­kiem Rady szkolnej powiatowej. Był również zarządcą funduszu kontrybucyjnego i członkiem kurato­rium szkoły rolniczej w Kocobędzu oraz zimowej szkoły rolniczej w Cieszynie[1].

W uznaniu jego zasług został mianowany w 1893 członkiem honorowym Towarzystwa rolniczego, zaś w roku 1912 członkiem honorowym czytelni ludowej w Cieszynie. Jego pracę docenił rząd Monarchii Austro-Węgierskiej, który nadał mu podczas jubileuszu 25-lecia Towarzystwa złoty krzyż zasługi z koroną, a podczas jubileuszu cesarskiego odznaczył go osobiście sam cesarz orderem kawalerskim Franciszka Józefa przyznawanym za wybitne zasługi na polu działalności cywilnej i wojskowej[1].

Zmarł w Cieszynie w 1913, został pochowany w Mistrzowicach[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Heczko 1938 ↓.
  2. Dzieje Cieszyna od pradziejów do czasów współczesnych. red. Idzi Panic. T. 3: Cieszyn od Wiosny Ludów do III Rzeczypospolitej. Cieszyn: Książnica Cieszyńska, 2010, s. 16. ISBN 978-83-927052-6-0.
  3. Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 385

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]