Jerzy Dołgoruki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy Jerzego Dołgorukiego. Zobacz też: inne osoby o nazwisku Dołgoruki i rosyjski atomowy okręt podwodny Jurij Dołgorukij.
Jerzy I Dołgoruki
ilustracja
książę rostowsko-suzdalski
wielki książę kijowski
Okres panowania od 1149
do 1151
Poprzednik Izjasław II Pantelejmon
Następca Izjasław II Pantelejmon
wielki książę kijowski
Okres panowania od 1155
do 1157
Poprzednik Izjasław III Dawidowicz
Następca Izjasław III Dawidowicz
Dane biograficzne
Dynastia Rurykowicze
Data urodzenia lata 90. XI wieku
Data śmierci 15 maja 1157
Ojciec Włodzimierz II Monomach
Matka  ?
Rodzeństwo Mścisław I
Jaropełk II
Wiaczesław I
Żona 1. NN<
2. Helena
Dzieci Andrzej I Bogolubski,
Michał Jurijewicz,
Wsiewołod III Wielkie Gniazdo,
Gleb Jurijewicz

Jerzy I Dołgoruki, (ros. Юрий Долгорукий , Jurij Dołgorukij), (ur. w latach 90. XI wieku, zm. 15 maja 1157) – kniaź rostowsko-suzdalski (od 1117) oraz wielki książę kijowski (1155-1157), szósty syn Włodzimierza II Monomacha. Uznawany za założyciela Moskwy.

Do śmierci ojca w 1125 r. rządził Księstwem Włodzimiersko-Suzdalskim. W 1125 r. przeniósł stolicę Księstwa Rostowsko-Suzdalskiego z Rostowa do Suzdala. Po 1132 r. ruszył na podboje na południe, zajmując Perejasław oraz Kijów.

Założył szereg twierdz oraz miast, m.in. Dubnę, Twer, Peresław Zaleski, także miasta takie jak Moskwa, otoczona fosą oraz drewnianą palisadą (1156) oraz Dmitrów, założony w 1154 roku.

W 1149 r. rozbił wojska wielkiego księcia Izjasława II i oblegał Kijów, jednak został zmuszony do powrotu do Suzdala. Powrócił w 1155 r. i zajął miasto.

Miał synów: Andrzeja, Michała, Wsiewołoda.

W 1157 r. został otruty podczas uczty przez kijowskich bojarów, a jego suzdalskich rycerzy wymordowano. Pochowany w cerkwi Spaskiej na Berestowie.

Przydomek Dołgoruki (Długoręki) nadano mu z powodu upartego wyciągania rąk po posiadłości południoworuskie.

W 1998 r. powstał film historyczny oparty na motywach jego życia pt. Knyaz Juriy Dolgorukiy (Князь Юрий Долгорукий) w reż. Siergieja Tarasowa.