Jerzy Dobrowolski (aktor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Dobrowolski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1930
Warszawa
Data i miejsce śmierci 17 lipca 1987
Warszawa
Zawód aktor, reżyser, satyryk, artysta kabaretowy
Współmałżonek Jolanta Zykun

Jerzy Dobrowolski (ur. 15 marca 1930 w Warszawie, zm. 17 lipca 1987 tamże) – polski satyryk, dramaturg, aktor i reżyser.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Teatralna[edytuj | edytuj kod]

W 1954 ukończył PWST w Warszawie. W latach 1948-1950 występował w Teatrze Młodego Widza we Wrocławiu, następnie w teatrach w Warszawie:

  • 1954 – Teatr Ludowy
  • 1955-1957 – Teatr Narodowy i Współczesny
  • 1957-1959 – Teatr Dramatyczny
  • 1972-1984 – Teatr Rozmaitości

Reżyserował spektakle teatralne (Teatr im. J. Szaniawskiego w Płocku, 1982-1983) oraz radiowe (Polskie Radio, 1984-1987).

Kabaretowa[edytuj | edytuj kod]

Jerzy Dobrowolski znany jest przede wszystkim ze swojej twórczości satyrycznej i kabaretowej. Stworzył jedne z pierwszych powojennych kabaretów: Kabaret Koń i Kabaret Owca. W późniejszych latach występował samodzielnie lub z innymi kabaretami, np. z Elitą.

Radiowa[edytuj | edytuj kod]

Był także aktorem radiowym. Uczestniczył w niezliczonej ilości słuchowisk radiowych nadawanych głównie w Radiowej Trójce (m.in. Ilustrowany Tygodnik Rozrywkowy i kabaret „Decybel”). Był najważniejszym głosem w słuchowiskach autorstwa Marii Czubaszek, w których występował m.in. z Ireną Kwiatkowską, Barbarą Wrzesińską, Bohdanem Łazuką, Wojciechem Pokorą, Marianem Kociniakiem i Piotrem Fronczewskim; wiele z tych słuchowisk reżyserował.

Filmowa i telewizyjna[edytuj | edytuj kod]

Wystąpił w kilkunastu filmach, głównie w charakterystycznych rolach drugoplanowych. Choć występował głównie w komediach, to w spektaklu telewizyjnym Kłopoty to moja specjalność (1977) w reżyserii Marka Piwowskiego zagrał rolę serio – detektywa Philipa Marlowe'a.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Grób Jerzego Dobrowolskiego na Starych Powązkach w Warszawie

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był synem Władysława Dobrowolskiegoszermierza, brązowego medalisty olimpijskiego w szabli drużynowo z igrzysk w Los Angeles (1932).

Cierpiał na chorobę alkoholową. Drugą jego żoną była aktorka, Jolanta Zykun. Artysta pochowany jest na Starych Powązkach w Warszawie.

W 1999 roku nakręcono film dokumentalny o Jerzym Dobrowolskim, nosił on tytuł Pasażer na gapę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]