Jerzy Donimirski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Marian Donimirski
Ilustracja
Jerzy Donimirski w 1935 roku
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1897
Tylice
Data i miejsce śmierci listopad 1939
Leszno
Poseł IV kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1935
do 13 września 1938
Przynależność polityczna Obóz Zjednoczenia Narodowego
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości

Jerzy Marian Wawrzyniec Donimirski herbu Brochwicz (ur. 10 sierpnia 1897 w Tylicach, zm. w listopadzie 1939 w Lesznie) – rotmistrz Wojska Polskiego, polityk, poseł na Sejm IV kadencji w II RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Tylicach, rodzinie Bolesława i Zofii z Działowskich[1]. Był starszym bratem Jana (1898–1974).

Uczęszczał do gimnazjum w Bydgoszczy. Ukończył gimnazjum w Berlinie[2] Od 1915 do 1918 służył w armii niemieckiej, w której doszedł do stopnia oficera. Od 1918 organizował polskie związki żołnierskie w armii niemieckiej. Za tę działalność styczniu 1919 został aresztowany i uwięziony w twierdzy grudziądzkiej. W kwietniu 1919 udało mu się zbiec i wstąpić do Wojska Polskiego. W składzie 3 pułku ułanów uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Później był adiutantem VII Brygady Jazdy w Poznaniu, a następnie dowódcą szwadronu karabinów maszynowych w 17 pułku ułanów. 31 marca 1924 został mianowany rotmistrzem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 66. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[3]. Służbę wojskową zakończył w 1924.

Po przejściu do rezerwy objął folwark Gołanice w powiecie leszczyńskim. Tam sprawował funkcję prezesa oddziały Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych oraz prezesa Rady Nadzorczej Spółdzielni "Rolnik" i zarządu Mleczarni Rolniczej.

Od 1935 do 1938 był posłem na Sejm, wybranym z okręgu nr 96 (Leszno, Wolsztyn, Kościan, Śrem, Gostyń, Rawicz). Po klęsce wrześniowej został aresztowany przez Niemców i rozstrzelany w listopadzie 1939 w Lesznie.

23 sierpnia 1924 zawarł związek małżeński z Heleną Bojanowską[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Łoza 1938 ↓, s. 148.
  2. Łoza 1938 ↓, s. 148..
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 175.
  4. M.P. z 1932 r. nr 293, poz. 341.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]