Jerzy Fedorowicz (1928–2018)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy artysty konceptualnego. Zobacz też: ujednoznacznienie.

Jerzy Fedorowicz (ur. 1928 w Pruszkowie, zm. 2018[1]) – polski artysta; zajmował się malarstwem, sztuką konceptualną.

Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (1949-1951), a następnie w krakowskiej ASP (1951-1954). W 1954 roku zamieszkał w Koszalinie. Wraz z żoną, Ludmiłą Popiel, współpracował i działał na polu organizacji życia artystycznego. Był inicjatorem, organizatorem i uczestnikiem plenerów osieckich (1963-1981). Wiele prac wykonał wspólnie z małżonką. Razem brali udział w spotkaniach i wystawach polskiego ruchu awangardowego, jak: I Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (1965), Sympozjum Plastyczne Wrocław '70, Sympozjum Złotego Grona, Zielona Góra 1971, Interwencje, Pawłowice 1975, Artycypacje, Dłusko 1976 i 1977, Sympozjum Jankowice 1978, Język geometrii, Warszawa 1984.

Realizując idee sztuki pojęciowej, prezentował instalacje, fotograficzne i rysunkowe notacje procesu, obiekty, dokumentacje itp. Jego prace można zobaczyć w kolekcjach muzealnych w Warszawie, Łodzi, Wrocławiu, Koszalinie, Słupsku, Szczecinie, Chełmie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nekrolog (pol.). Gazeta Wyborcza, 2018-04-16. [dostęp 2018-04-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Awangarda w plenerze: Osieki i Łazy 1963-1981. Polska awangarda II połowy XX wieku w kolekcji Muzeum w Koszalinie, Ryszard Ziarkiewicz (oprac.), Maria Mikita (oprac.), Koszalin: Wyd. Muzeum w Koszalinie, 2008, ISBN 978-83-89463-07-4, OCLC 836132164.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]