Jerzy Fusiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Fusiecki
Data i miejsce urodzenia 6 października 1903
Kraków
Data i miejsce śmierci 18 marca 1975
Zabrze
Miejsce spoczynku Cmentarz Parafialny Św. Anny w Zabrzu
Zawód, zajęcie bibliotekarz
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
Odznaka Grunwaldzka Zasłużony Działacz Kultury

Jerzy Fusiecki (ur. 6 października 1903 w Krakowie, zm. 18 marca 1975 w Zabrzu)[1] – bibliotekarz, bibliofil, kolekcjoner ekslibrisów

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do gimnazjum klasycznego w Krakowie. W latach 1920-1924 pracował w Bibliotece Muzeum Czartoryskich w Krakowie. W okresie od 1 października 1924 do 15 listopada 1925 odbył czynną służbę wojskową w 21 Pułku Artylerii Lekkiej. Następnie w latach 1925-1939 pracował w Bibliotece Muzeum Przemysłu Artystycznego im. Adriana Baranieckiego w Krakowie. W okresie międzywojennym był członkiem Związku Bibliotekarzy Polskich[2]. Po wybuchu II wojny światowej został przydzielony do 55 Pułku Artylerii Lekkiej, walczył w rejonie Wiślicy nad Nidą. 9 września 1939 został ciężko ranny i przewieziony na leczenie do Krakowa. W kwietniu 1940 powrócił do pracy w Bibliotece Muzeum Przemysłu Artystycznego. Po wojnie przeniósł się do Zabrza. Tam zajął się organizacją Miejskiej Biblioteki Publicznej (oficjalne otwarcie nastąpiło 15 listopada 1945). Od 1945 do 1969, tj. do przejścia na emeryturę (31 grudnia 1969) był dyrektorem tej placówki. W 1985 władze miejskie Zabrza nadały Miejskiej Bibliotece Publicznej imię Jerzego Fusieckiego. Jerzy Fusiecki zgromadził bogaty księgozbiór własny (ok. 1 tys. książek) oraz był właścicielem gromadzonej od 1940 cennej kolekcji ekslibrisów liczącej ponad 10.000 ekslibrisów współczesnych, w tym kilkadziesiąt z XVII i XVIII wieku[3]. Jego kolekcja polskich znaków książkowych eksponowana była na dwu indywidualnych wystawach: w 1947 w Bytomiu i w maju 1959 w Bibliotece Śląskiej w Katowicach[4]. Od 1964 członek Koła Miłośników Ekslibrisu w Katowicach. Działał także w Stowarzyszeniu Bibliotekarzy Polskich oraz w Związku Inwalidów Wojennych PRL. We wrześniu 1964, podczas X Międzynarodowego Kongresu Ekslibrisu w Krakowie otrzymał z rąk prorektora prof. Kazimierza Wyki pamiątkową odznakę wydaną z okazji jubileuszu 600-lecia Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uchwałą Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Zabrzu w styczniu 1970 otrzymał pamiątkowy medal i honorowy tytuł „Zasłużony dla miasta Zabrza”. Po śmierci Jerzego Fusieckiego, w 1975 kolekcja ekslibrisów uległa rozproszeniu[3].

Pochowany na Cmentarzu Parafialnym Św. Anny w Zabrzu (kwatera XIV/2/14, grób 4538)[5].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biogram – Biblioteka Jagiellońska Uniwersytetu Jagiellońskiego, bj.uj.edu.pl [dostęp 2020-01-06].
  2. Przegląd Bibljoteczny. Wydawnictwo Związku Bibljotekarzy Polskich, red. Edward Kuntze, Rocznik III, Kraków 1928 s. 79.
  3. a b Ekslibris Polski. Historia. Sztuka. Kolekcjonerstwo. Popularyzacja Jerzy Fusiecki. Biogram.
  4. a b c d e f g Z teki wspomnień „Bibliotekarz” nr 4, lipiec-sierpień 1978, s. 113-115.
  5. GeoCmentarz Mobile, 37.28.154.108 [dostęp 2020-01-06].
  6. Pomagamy sobie w pracy. Kwartalnik instrukcyjno-metodyczny Nr 1/1968, red. wyd. Zbigniew Bożek, WBP Katowice, WiMBP Opole, s. 58-59. odznaczony poczas VI Zjazdu Bibliotekarzy Polskich „w uznaniu społecznego dorobku bibliotekarzy polskich, stanowiących awangardę frontu kulturalnego”.
  7. M.P. z 1955 r. nr 125, poz. 1624. Odznaczony Uchwałą Rady Państwa z dnia 16 lipca 1955 r. nr 0/1193 – na wniosek Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie.
  8. Odznaczenia bibliotekarzy „Bibliotekarz” nr 4, lipiec-sierpień 1953, R. XX, s. 128.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]