Jerzy Gruba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Gruba
generał brygady Milicji Obywatelskiej generał brygady Milicji Obywatelskiej
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1935
Psary
Data i miejsce śmierci 15 października 1991
Katowice
Przebieg służby
Stanowiska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jerzy Gruba (ur. 29 marca 1935 w Psarach, zm. 15 października 1991 w Katowicach) – generał brygady Milicji Obywatelskiej, doktor nauk prawnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od lat 50. XX wieku służył w Milicji Obywatelskiej, gdzie zajmował coraz wyższe stanowiska w strukturach na terenie województwa katowickiego. Zasłynął kierowaniem specjalną grupą operacyjną „Anna”, która schwytała Zdzisława Marchwickiego, skazanego za morderstwa przeprowadzone na terenie Zagłębia Dąbrowskiego w latach 60. XX wieku.

W latach 19791983 był komendantem wojewódzkim Milicji Obywatelskiej w Katowicach. W 1981 r. podległe mu jednostki ZOMO brały udział w pacyfikacji kopalniWujek”, podczas której zginęło 9 strajkujących górników. W październiku 1982 r. został awansowany do stopnia generała brygady Milicji Obywatelskiej. W latach 19831985 był zastępcą komendanta głównego Milicji Obywatelskiej. Stał na czele zespołu, który tuszował dowody w sprawie zabójstwa Grzegorza Przemyka. W latach 19851990 pełnił funkcję szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Krakowie. W styczniu 1990 roku przeszedł w stan spoczynku.

Od 26 kwietnia 1985 roku do 12 lutego 1990 roku był prezesem klubu sportowego GTS Wisła Kraków.

Wieloletni działacz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Wielokrotnie odznaczany i wyróżniany przez władze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Między innymi był uhonorowany krzyżami: Komandorskim, Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Obraz w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Do postaci Gruby nawiązuje postać głównego bohatera (kpt. Janusz Jasiński) filmu z 2016 w reżyserii Macieja Pieprzycy pt. Jestem mordercą[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • T. Brytan, Kryptonim „Anna”: zbrodnie wcale nie doskonałe, Książka i Wiedza, Warszawa 1976.
  • A. Dudek, T. Marszałkowski, Walki uliczne w PRL 1956-1989, Wydawnictwo Geo, 1999.
  • J. Dziadul, Rozstrzelana kopalnia: 13-16 grudnia 1981 roku stan wojenny – tragedia „Wujka”, Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, Warszawa 1991.
  • W. Frazik, F. Musiał, M. Szpytma, Obsada stanowisk kierowniczych Urzędu Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa w Krakowie: informator personalny, Wydawnictwo Jagiellonia S.A., Kraków 2006.
  • A. Golimont, Generałowe bezpieki, Polska Oficyna Wydawnicza „BWG”, Warszawa 1992

Przypisy[edytuj | edytuj kod]