Jerzy Grunwald

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Grunwald
Ilustracja
Pseudonim George&G
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1950
Katowice, Polska
Instrumenty wokal
skrzypce
perkusja
gitara
Gatunki folk rock, rock progresywny, rock and roll, pop-rock, muzyka pop
Zawód piosenkarz
multiinstrumentalista
producent muzyczny
kompozytor
Aktywność od lat 60.
Powiązania Apokalipsa, Ireneusz Dudek, No To Co, Ryszard Poznakowski, Janusz Hryniewicz
Zespoły
Monsuny
Ametysty
Ślęzanie
grupa skifflowa w ramach zespołu Niebiesko-Czarni
No To Co
En Face
Guitar Brothers
Grunwald & Hilton
Grunwald Ice Band
Strona internetowa

Jerzy Grunwald, za granicą znany jako George&G[1][2] (ur. 7 kwietnia 1950 w Katowicach) – polski wokalista, kompozytor i producent muzyczny.

Początkowo związany z polską sceną bigbitową, w latach 70 stał się współtwórcą grupy En Face, wykonującą harmonijnego folk rocka spod znaku The Byrds, The Eagles, a zwłaszcza Crosby, Stills and Nash. W takiej właśnie stylistyce utrzymany został najważniejszy album Grunwalda, Sennym świtem (1975), proponując łagodne, akustyczne brzmienie, harmonie wokalne oraz teksty oscylujące wokół tematyki wolności, samotności i poszukiwania sensu życia. Niektóre spośród ówczesnych nagrań zbliżają się w stronę progresywnego rocka oraz blues rocka zaakompaniowanego przez grupę Apokalipsa. Współcześnie Jerzy Grunwald działa przeważnie za granicą, wykonując własne kompozycje smooth jazzowe.

Życiorys[edytuj]

Z wykształcenia jest technikiem mechanikiem oraz skrzypkiem.

W wieku 15 lat debiutował jako perkusista. Początkowo (lata 1964–1967) występował w zespołach Ametysty, Monsuny (kwiecień 1965 – wygrana na I Przeglądzie Młodzieżowych Zespołów Muzycznych w Katowicach), Ślęzanie oraz w grupie skifflowej w ramach zespołu Niebiesko-Czarni. Latem 1967 roku wszedł w skład grupy Piotra Janczerskiego No To Co. Z grupą występował do września 1970 r. W tym okresie muzyk nawiązał współpracę z Katarzyną Gaertner biorąc udział w śpiewogrze Janosik, czyli na szkle malowane, z Klubem Piosenki ZAKR, a od stycznia 1971 r. z zespołem Ryszarda Poznakowskiego. Z formacją wziął w imprezie Karnawałowy Poznań nocą oraz dokonał nagrań radiowych. We wrześniu 1971 r. na bazie zespołu R. Poznakowskiego, J. Grunwald utworzył własny zespół En Face, a w roku 1972 został uznany w plebiscytach Panoramy i Na przełaj piosenkarzem roku. W 1973 r. na zaproszenie Alana Freemana (legendarny prezenter Radia Luxembourg), Grunwald gościł w Londynie, gdzie nagrał z piosenkami To Much To Say / Just For You. Zespół En Face zakończył działalność pod koniec 1975 roku a piosenkarz w lutym 1976, zarejestrował singiel dla wytwórni CBS. Latem koncertował także w Belgii i Szwecji. Na stałe zatrzymał się w tym drugim kraju, gdzie nawiązał współpracę z Januszem Hryniewiczem (John Hilton), występując z nim w duetach Guitar Brothers oraz Grunwald & Hilton. Formacja zadebiutowała w 1977 roku singlem Everyday Loves Her / Maria och Consuela. Pozostałe płyty Jerzego Grunwalda z tego okresu to: Try (CBS, 1980) i One More Day (Warner Bros., 1982). Do kraju piosenkarz zawitał dopiero w 1981 biorąc udział w programie telewizyjnym pt. Dobry wieczór – tu Łódź (zaprezentował piosenki Wanted Dead Or Alive i Tennessee Mama) a później promował polską wersję albumu Try. Na MFP Sopot '85 wystąpił z zespołem Grunwald Ice Band, natomiast na IMF Sopot '92 pojawił się jako artysta solowy. Był także menedżerem grupy Bai Bang.

W 1993 roku przedsiębiorstwo Sonic wydało album na którym wokalista przedstawił premierowe, anglojęzyczne utwory w tym nowa wersja przeboju grupy No To CoGwiazdka z nieba.

W kolejnych latach Jerzy Grunwald otworzył własne studio nagraniowe. Wydał płytę So Much To Say nagrany w 2006 r. i wydany pod nazwą George & G; płyta była popularna w Malezji, Singapurze, Tajwanie, Hongkongu, a w lutym 2007 roku w Japonii; płyta sprzedała się łącznie w 200 tysiącach egzemplarzy[3]. Polska edycja albumu So Much To Say ukazała się we wrześniu 2007 roku.

Ponadto artysta mieszkał przez sześć lat w San Diego, przez rok w Nowym Jorku i pięć miesięcy w Los Angeles.

Dyskografia solowa[edytuj]

Jerzy Grunwald & En Face[edytuj]

  • 1973: En Face
  • 1975: Sennym świtem

George&G[edytuj]

  • 1981: Try (Grunwald & Hilton)
  • 1982: One More Day
  • 1988: Take Her Away
  • 2006: So Much To Say

Jerzy Grunwald[edytuj]

  • 1993: Gwiazdka z nieba
  • 1995: Jerzy Grunwald
  • 1998: Kolędy polskie
  • 1999: Przybieżeli do Betlejem

Single[edytuj]

  • 1973: To Much To Say / Just For You
  • 1976: Dogonić ciszę (w jęz. ang.)/Człowiek od lat (w jęz. ang.)
  • 1977: Everyday Loves Her / Maria och Consuela
  • 1980: Tennessee Mama / She Sold Kisses At The Country Fair (Grunwald & Hilton)
  • 1984: Here In Your Life / Because I Want You To Stay (Grunwald Ice Band)

Kompilacje[edytuj]

  • 1970: Na szkle malowane: Góry, chmury i doliny (J. Grunwald) / Nie zmogła go kula (J. Grunwald razem z Andrzejem Rybińskim i Partitą)
  • 1975: Zagrajcie nam wszystkie srebrne dzwony: Matulu, matuleńko / Borem, lasem, drogą (J. Grunwald – śpiew, gitara 12-strunowa i ork. PRiTV p/d S. Rachonia)
  • 2016: Na tych samych ulicach. Niepublikowane nagrania z lat 1971–1975[4]

Przypisy

  1. Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Jerzy Grunwald.
  2. Katalog polskich płyt gramofonowych.
  3. Justyna Przybytek: Co u pana słychać, panie Grunwald? (pol.). dziennikzachodni.pl, 2011-11-20. [dostęp 2016-07-12].
  4. Jerzy Grunwald – Na tych samych ulicach. Niepublikowane nagrania z lat 1971-1975 (KAMCD 43) (pol.). kameleonrecords.pl. [dostęp 2016-07-12].

Bibliografia[edytuj]

  • Jan Kawecki, Wojciech Zajac: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock ‘n’ roll 1959-1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.
  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Grunwald Jerzy, s. 64.

Linki zewnętrzne[edytuj]