Jerzy Janiszewski (dziennikarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Andrzej Janiszewski
JJ (dżej dżej)
Ilustracja
Jerzy Janiszewski (2017)
Data i miejsce urodzenia

17 września 1944
Przemyśl

Data i miejsce śmierci

16 listopada 2019
Lublin

Zawód, zajęcie

redaktor muzyczny

Miejsce zamieszkania

Lublin

Narodowość

Polska

Edukacja

Wydział Geografii UMCS

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Strona internetowa

Jerzy Andrzej Janiszewski (ur. 17 września 1944 w Przemyślu, zm. 16 listopada 2019 w Lublinie[1]) – polski dziennikarz muzyczny, prezenter radiowy. Świadek brytyjskiej i amerykańskiej bohemy artystycznej lat 60. XX wieku. Uczestnik Festiwalu w Woodstock[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Producent i redaktor nagrań w lubelskim radiu (obecnie Radio Lublin) w latach 1969–2012[2]. Dyrektor lubelskiego studia System, potem Hendrix, od I połowy lat 70. do 2006 roku[3]. Menadżer, realizator tras koncertowych i „dobry duch” Urszuli i Budki Suflera. Największy kolekcjoner płyt winylowych we wschodniej Polsce[4].

Jerzy Janiszewski ukończył studia na wydziale geografii i kartografii UMCS, z pasji został dziennikarzem muzycznym. W czasie studiów (1963[5]) zaangażował się w Akademickim Radiu Centrum w Lublinie. W 1967 roku podczas wygranego konkursu wyjechał w studencką delegację do Birmingham w Wielkiej Brytanii[5], gdzie zapoznał się z angielską bohemą muzyczną m.in. z zespołem Procol Harum i z pracą w londyńskim studiu Abbey Road. W studiu Abbey Road po raz pierwszy poznał Jimiego Hendrixa i zespół The Beatles[potrzebny przypis].

Miałem legitymację studencką radiowca, więc chodziłem po znanych wytwórniach płytowych. Wpisałem się też na listę dystrybucyjną dla DJ-ów i prezenterów, którzy dostawali płyty do grania w radio. Pamiętam jak w styczniu przyszła do mnie debiutancka płyta Pictures of Matchstick Men Status Quo, z dołączonym listem, że nie można było grać jej przez pierwsze dwa miesiące ze względu na ustalenia kontraktowe. Ale my odważyliśmy się zagrać ten album w Radiu Lublin i przegoniliśmy tym samym Radio Luxembourg

Jerzy Janiszewski o swoim pobycie w Anglii w 1967 roku.

W 1967 został pracownikiem Rozgłośni Polskiego Radia w Lublinie. Przed ogłoszeniem stanu wojennego prowadził audycje radiowe w programie II Polskiego Radia[6]. W marcu 1968 współorganizował wspólnie m.in. ze Stanisławem Kierońskim i Zbigniewem Fonczakiem pod Chatką Żaka w Lublinie wiec poparcia dla strajkujących studentów w Warszawie. Wiec przeistoczył się w marsz protestacyjny i przez kolejne dni zorganizowano kolejne manifestacje na Placu Litewskim oraz na terenach KUL-u. Jerzy Janiszewski został przez Milicję Obywatelską aresztowany za udział w manifestacjach i również za to, że był jedną z trzech osób, które posiadały klucze do radiowęzła (w eterze nadawano audycję Radia Wolna Europa)[7]. Po kilku tygodniach zwolniono Janiszewskiego z aresztu. W latach 80. współpracował z Radiową Trójką, prowadząc nocne audycje wspólnie m.in. z Piotrem Kaczkowskim[8] czy Piotrem Metzem[5][9][10][11]. W Radiu Lublin prowadził popularną lokalną audycję Poranek z radiem, także Wehikuł Czasu oraz Beatlemania. W latach 90., współpracując z lubelską redaktorką Anną Kaczkowską, prowadził nocne rozmowy ze słuchaczami, a także audycję Barachołka, lansując i promując w sposób humorystyczny muzykę disco polo[11]. W maju 2012 odszedł z Radia Lublin.

Redaktor serii artykułów pt. Budka Suflera Story…, które ukazały się na łamach lubelskiej gazety Kurier Lubelski, poświęconych historii i muzyce Budki Suflera, a także zespołom i artystom im towarzyszącym. Seria liczyła 34 odcinki i ukazywała się w latach 1984–1986. Do dziś jest kompletną i prawdziwą historię zespołu, sięgającą jeszcze okresu końca lat 60[12].

18. września 2014 brał udział, w roli gościa specjalnego i twórca sukcesu Budki Suflera w ich ostatnim koncercie pt. Memu miastu na do widzenia w Lublinie na Placu Zamkowym. Redaktor otrzymał oficjalne podziękowania za całokształt działalności radiowej i za ponad 40-letnią współpracę z Radiem Lublin i z Budką Suflera[13][14].

Bez powodzenia kandydował w 2004 i 2014 do Parlamentu Europejskiego (odpowiednio z listy Ogólnopolskiego Komitetu Obywatelskiego „OKO” i Polski Razem Jarosława Gowina)[15], a w 2006 i 2010 do rady miasta Lublin (odpowiednio z ramienia Bloku Obywatelskiego „Kochamy Lublin” i Listy Sierakowskiej – Lewica). Bez powodzenia ubiegał się na stanowisko prezesa Radia Lublin w 2010 i 2015 roku[16].

Jerzy Janiszewski podczas Pierwszego Międzynarodowego Zlotu Miłośników Beatlesów w Lublinie w 2016

W roku 2003 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[17].

W latach 1983-2019[18] był honorowym członkiem Fan Club-u The Beatles w Lublinie - Reaktywacja (PL)[19][20]

Wybrane płyty, których Jerzy Janiszewski był producentem lub redaktorem nagrań[21][edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Nie żyje Jerzy Janiszewski (pol.). radio.lublin.pl, 2019-11-16. [dostęp 2019-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-18)].
  2. Dziennikarz, urzędnik czy polityk PiS? Sylwetka prezesa Radia Lublin. lublin.wyborcza.pl. [dostęp 2016-08-28].
  3. Janiszewski odchodzi z Radia Lublin. lublin.wyborcza.pl. [dostęp 2016-08-28].
  4. 12 cali muzyki | LAJF.info – Magazyn Lubelski. lajf.info. [dostęp 2016-08-28].
  5. a b c 12 cali muzyki | LAJF.info – Magazyn Lubelski. lajf.info. [dostęp 2017-01-15].
  6. Turn it on Again czyli złote czasy radia. cz.7. MegaZin – oficjalny megafon portalu MegaTotal.pl. [dostęp 2017-01-16].
  7. Komandos ’68 – LAJF. lajf.info. [dostęp 2018-10-17].
  8. Piotr Kaczkowski: najsłynniejszy głos bez twarzy. Onet Muzyka, 2013-03-19. [dostęp 2017-01-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-16)].
  9. Płyty The Beatles w Polsce. beatles.kielce.com.pl. [dostęp 2016-08-21].
  10. blacksun69: Najsłynniejszy głos bez twarzy/Piotr Kaczkowski kończy 65 lat!. W blasku słońca, 2011-02-14. [dostęp 2016-08-28].
  11. a b Słownik dziennikarstwa lubelszczyzny. SDRP Lublin. [dostęp 2016-08-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-10)].
  12. Jerzy Janiszewski, Budka Suflera Story, „Kurier Lubelski”, odc.1-34, 1983–1986.
  13. Jerzy Janiszewski na koncercie Budki Suflera. palekot65 [dostęp 2016-08-28].
  14. Budka Suflera „Memu miastu na do widzenia” Lublin 18.09.2014. 5 minut red.Jerzego Janiszewskiego.. Chłopina z Lublina [dostęp 2016-08-28].
  15. Dziennik Wschodni: Znamy pół listy Gowina w Lublinie – Dziennik Wschodni. [dostęp 2016-08-21].
  16. Karol Adamaszek: Radio Lublin. Prezesem Komorski, czy Chromcewicz. lublin.wyborcza.pl, 2010-02-11. [dostęp 2019-11-17].
  17. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 kwietnia 2003 o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2003 r. nr 42, poz. 618).
  18. Fan Club The Beatles w Lublinie - Reaktywacja (Polska) - Struktura organizacyjna, Fan Club The Beatles w Lublinie - Reaktywacja (PL) [dostęp 2019-11-20] (pol.).
  19. Ryszard Bogdański, "Radio było dla nas ważniejsze niż studia" - Jerzy Janiszewski we wspomnieniach Andrzeja Szwabe, Radio Centrum, 18 listopada 2019 [dostęp 2019-11-20] (pol.).
  20. Krzysztof Stanisław Werner, Działalność Fan Club-u The Beatles w Lublinie, „Polska 1944/45 - 1989. Studia i materiały”, Warszawa: Wyd. Instytut Historii PAN, 2016, ISSN 2450-8357 ISSN 2450-8357.
  21. Jerzy Janiszewski (ang.). Discogs. [dostęp 2017-10-31].
  22. Polskie Radio Lublin, radio.lublin.pl [dostęp 2019-11-18].