Jerzy Jarzębski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Jarzębski (ur. 22 sierpnia 1947 w Bytomiu) – krytyk i historyk literatury, profesor nauk humanistycznych (1998)[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Znawca twórczości Witolda Gombrowicza, Brunona Schulza i Stanisława Lema. Jako krytyk najczęściej zajmuje się współczesną prozą. Jest profesorem zwyczajnym na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, (wykłada m.in. w Studium Literacko-Artystycznym) i w Instytucie Polonistyki Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu[1].

Od 2008 roku członek jury Nagrody Mediów Publicznych w dziedzinie literatury pięknej COGITO.

W 1985 roku został laureatem Nagrody Fundacji im. Kościelskich, a w 1991 roku uhonorowano go Nagrodą im. Kazimierza Wyki[2]. W 2006 nominowany do Nagrody Literackiej Nike za Prowincję Centrum[3].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Gra w Gombrowicza (1982)
  • Powieść jako autokreacja (1984)
  • Zufall und Ordnung. Zum Werk Stanislaw Lems (1986)
  • W Polsce, czyli wszędzie. Studia o polskiej prozie współczesnej (1992)
  • Apetyt na Przemianę. Notatki o prozie współczesnej (1997)
  • Pożegnanie z emigracją. O powojennej prozie polskiej (1998)
  • Schulz (2000)
  • Podglądanie Gombrowicza (2000)
  • Wszechświat Lema (2002)
  • Słownik schulzowski (wraz z Włodzimierzem Boleckim i Stanisławem Rośkiem, 2003)
  • Gombrowicz (2004)
  • Proza dwudziestolecia (2005)
  • Prowincja Centrum. Przypisy do Schulza (2005)
  • Natura i teatr. 16 tekstów o Gombrowiczu (2007)
  • Doświadczanie kultury (2015)
  • Proza: wykroje i wzory (2016)
  • Schulzowskie miejsca i znaki (2016)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jerzy Jarzębski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. Nagroda im. Kazimierza Wyki. [dostęp 2014-05-18].
  3. Nagroda Nike 2006. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]