Jerzy Kalibabka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Julian Kalibabka
Tulipan
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1956
Kamień Pomorski
Zawód rybak, przestępca, przedsiębiorca
Miejsce zamieszkania Dziwnów
Rodzice Florian

Jerzy Julian Kalibabka (ur. 29 marca 1956 w Kamieniu Pomorskim[1]) – polski przestępca-uwodziciel, którego losy stały się motywem serialu Tulipan (1986)[2][3][4].

Życiorys[edytuj]

Wychowywał się w nadmorskim Dziwnowie[5][4]. Syn Floriana będącego rybakiem[1] i funkcjonariuszem ORMO[5]. Rodzina Kalibabki posiadała niewielką przystań i kuter. Przyszły „Tulipan“ od najmłodszych lat pracował na morzu[5]. Zdjęcie kilkuletniego Kalibabki ukazało się w jednym z numerów Kuriera Szczecińskiego, wraz z opisem: „Jerzy Kalibabka, najmłodszy rybak Pomorza Zachodniego”[5]. W 1972 roku, po śmierci ojca, utrzymywał rodzinę (z powodu pracy zakończył edukację na szkole podstawowej)[5].

W sierpniu 1977 roku opuścił rodzinną miejscowość i udał się do sąsiednich Międzyzdrojów. Wydarzenie poprzedziło zatonięcie kutra[3] i spór z matką[5]. W Międzyzdrojach i Świnoujściu dopuścił się pierwszych oszustw i kradzieży[5][4]. Jego celem stały się starsze od niego kobiety i turystyki z Niemiec[5]. Następnie trafił do Szczecina, gdzie usiłował zostać sutenerem[4][5]. Próba wejścia w tę przestępczą działalność zakończyła się dla niego po tym, gdy został pobity przez konkurencję w „Kaskadzie”[5][4]. W Zielonej Górze poznał pracującą w zakładzie jubilerskim dziewczynę, która nauczyła go rozpoznawać biżuterię. Od tej pory przedstawiał się jako złotnik[6]. Czasowo wrócił do Dziwnowa, który ponownie opuścił po kolejnych kłótniach z matką[5]. Kolejny etap podróży rozpoczął się dla niego w Szczecinie. Tam zrewanżował się na konkurencji dotkliwym pobiciem jednego z przestępców[5]. W sezonie zimowym wraz z poznanymi w Szczecinie prostytutkami wyjechał do Karpacza, a następnie do Warszawy. Nie potrafiący się odnaleźć w sutenerskiej działalności Kalibabka szybko powrócił na Zachodnie Pomorze. W Szczecinie parał się tzw. cinkciarstwem (nielegalnym handlem walutą), z którego zrezygnował po chorobie i pobycie w szpitalu. Już wtedy posługiwał się kradzionymi dokumentami[5].

Od lata 1978 roku (początkowo wraz z pochodzącym z Dziwnowa wspólnikiem) uwodził i okradał kobiety wypoczywające w nadmorskich i górskich kurortach[5] (w zależności od pory roku)[4]. Pieniądze zdobyte kradzieżami, oszustwami i wyłudzeniami pozwoliły prowadzić mu wystawne życie[4]. Ofiarami jego podbojów były głównie zamożne kobiety pochodzące z dobrych domów[4]. W kradzieżach i wyłudzeniach pomagały mu niekiedy kochanki. Za licznie popełniane przestępstwa był wielokrotnie zatrzymywany przez Milicję Obywatelską (przed którą równie często uciekał). Wydano za nim list gończy. Został aresztowany w 1980 roku i osadzony w areszcie w Kamieniu Pomorskim. Wkrótce po aresztowaniu zbiegł funkcjonariuszom po badaniach rentgenowskich w miejscowej przychodni lekarskiej[3]. Kontynuował działalność posługując się przy tym kilkoma fikcyjnymi nazwiskami[3]. Poruszał się pociągami ekspresowymi i taksówkami; ubierał w ekskluzywnych Pewexach[6].

Jego zdjęcie znali już wszyscy milicjanci w Polsce. Wiosną 1982 roku razem z kochanką przeniósł się na Podhale. Przestępczy szlak Kalibabki milicja zatrzymała 15 kwietnia 1982 roku. Miejscowy funkcjonariusz rozpoznał go jedzącego śniadanie w restauracji w Szczawnicy[6][4]. Po aresztowaniu Kalibabki, sąd w Nowym Sączu postawił mu zarzuty popełnienia 103 przestępstw na terenie całej Polski[4]. Na liście znalazły się głównie kradzieże (biżuterii, sprzętu elektronicznego i kożuchów), ale również oszustwa, wyłudzenia, uwodzenie nieletnich, rozboje, pobicia i gwałty[3][4]. Aresztowany Kalibabka w 1982 roku udzielił wywiadu telewizyjnego[6]. Wartość skradzionych przez Kalibabkę przedmiotów sąd oszacował na blisko 15 milionów złotych[4]. Lista ofiar przestępcy obejmowała ponad 200 nazwisk[3]. Kalibabka przyznał się do większości zarzucanych mu przestępstw, z wyjątkiem gwałtów, którym stanowczo zaprzeczał[7]. 8 marca 1984 roku został skazany na karę łączną 15 lat pozbawienia wolności i blisko milion złotych grzywny[4]. Wyrok odbywał w Barczewie (w obecnym województwie warmińsko-mazurskim). W 1986 roku został konsultantem przy produkcji serialu telewizyjnego Tulipan. Serial stanowił luźną adaptację przestępczej działalności Kalibabki. Honorarium umożliwiło mu spłatę grzywny[4].

Po odbyciu 9 lat i 8 miesięcy kary[6] został zwolniony na skutek amnestii[4]. Powrócił do rodzinnego Dziwnowa, gdzie założył kawiarnię. Związał się przy tym z nastoletnią dziewczyną, której rodzice zgłosili prokuraturze domniemane ubezwłasnowolnienie dziewczyny. Po tym wydarzeniu przez kilka lat mieszkał w Gorzowie Wielkopolskim[4]. Po kilku latach wraz z partnerką powrócił do Dziwnowa, gdzie założył rodzinę i utrzymywał się z prowadzenia sklepu warzywnego[3][4]. Był gościem w talk-showRozmowy w toku” w 2003 roku.

Fenomen[edytuj]

Określenie „Kalibabka” utożsamiane jest od tamtego okresu z synonimem uwodziciela i w prasie używane przy okazji kolejnych tego typu przestępstw[4][5][7].

Przypisy

  1. a b Film dokumentalny pt. Jerzy Julian Kalibabka. Znawca miłości.
  2. filmpolski.pl: TULIPAN
  3. a b c d e f g Ten czaruś Kalibabka (pol.). wprost.pl.
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q r Czar "Tulipana", czyli prawdziwa historia Jerzego Kalibabki Kalibabka uwiódł trzy tysiące kobiet (pol.). facet.wp.pl.
  5. a b c d e f g h i j k l m n o Jerzy Kalibabka. Seks, kłamstwa i serial telewizyjny (pol.). polskatimes.pl.
  6. a b c d e TVP serial dokumentalny Archiwum zbrodni, odc. Wróg publiczny: „Tulipan”,
  7. a b Jerzy Kalibabka: Od rybaka do żigolaka (pol.). styl.pl.

Bibliografia[edytuj]