Jerzy Ludwiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jerzy Ludwiński (ur. 2 stycznia 1930 w Zakrzówku Lubelskim, zm. 16 grudnia 2000 w Toruniu) – polski teoretyk sztuki pojęciowej, krytyk sztuki, dziennikarz i wykładowca Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.

Ukończył Wydział Historii Sztuki KUL (studia w latach 1950-1955). Był współzałożycielem awangardowej grupy artystycznej Zamek w Lublinie i redaktorem "Struktur" (plastycznego dodatku do lubelskiego pisma kulturalnego "Kamena", lata 50. XX wieku). Współpracował także z innymi czasopismami, m.in. "Życiem Literackim" (współredaktor wkładki "Plastyka" w latach 50.), wrocławską "Odrą (redaktor działu Galeria), "Polską", "Projektem", "Współczesnością", "Kulturą", "Biuletynem Informacyjnym ZPAP", "Nadodrzem".

Kreator wydarzeń polskiej sztuki konceptualnej, współorganizował Ogólnopolskie Sympozjum Puławy'66, opracował program Muzeum Sztuki Aktualnej we Wrocławiu (1968) - "muzeum gry". Zainicjował działalność i kierował Galerią "Pod Moną Lisą" we Wrocławiu (1967-1971). Był autorem programu teoretycznego i organizacyjnego "Centrum Badań Artystycznych" (CBA, 1969) i Ośrodka Dokumentacji Sztuki we Wrocławiu (1970-1971). W 1971 współorganizował wystawę grupy PHASES w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Uczestniczył w plenerach awangardy artystycznej w Osiekach (w latach 60. i 70.) oraz w sesji "Złote Grono" w Zielonej Górze (w latach 1965-1977). W latach 1976-1978 był autorem i kierownikiem galerii Punkt w Toruniu.

Był członkiem sekcji polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA w Warszawie. W latach 1980-2000 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (od 1996 Akademii Sztuk Pięknych) w Poznaniu, gdzie jako profesor historii sztuki nowożytnej był promotorem rekordowej liczby prac magisterskich i doktorskich). Prowadził działalność popularyzatorską w prasie i RTV w latach 70., 80. i 90. w formie prelekcji, wykładów i tekstów o sztuce współczesnej. Był przyjacielem artystów i często współkreatorem ich programów artystycznych. Jest autorem książki Epoka błękitu, wydanej pośmiertnie w 2003 w krakowskim wydawnictwie Stowarzyszenie Artystyczne "Otwarta Pracownia" Jerzego Hanuska.

Kompletne zbiory rękopisów Jerzego Ludwińskiego oraz wszelkiego rodzaju spuścizny twórczej po nim znajdują się na stałe w kolekcji CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie oraz w powstającej kolekcji Stowarzyszenie Sztuk Pięknych "Zachęta" we Wrocławiu. W 2007 w Van Abbe Museum w Holandii wydano w języku angielskim pisma zebrane Jerzego Ludwińskiego Notes from future of Art pod redakcją Magdaleny Ziółkowskiej. W 2009 roku wydano pisma zebrane Jerzego Ludwińskiego pod redakcją profesora poznańskiej ASP Jarosława Kozłowskiego pt. Sztuka w epoce postartystycznej i inne teksty[1]. W 2010 roku w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu pokazano wystawę Wypełniając puste pola, poświęconą osobie Jerzego Ludwińskiego i oddziaływaniu jego twórczości na artystów współczesnych (kurator: Piotr Lisowski)[2]. Wystawie towarzyszył pokaz zbiorów Fundacji Moje Archiwum z Koszalina dotyczących Jerzego Ludwińskiego.

Bibliografia[edytuj]

  • Jerzy Ludwiński, Epoka błękitu, pisma wybrane, wyd. Otwarta Pracownia, Kraków 2005, ISBN 978-83-89280-29-9
  • Jerzy Ludwiński, Notes from Future of Art, tom pism z teorii sztuki nowożytnej oraz eseje na jego temat pióra czołowych artystów sztuki współczesnej w Polsce, pod redakcją kurator Magdaleny Ziółkowskiej, wyd. Van Abbe Museum, Holandia 2008
  • Małgorzata Iwanowska Ludwińska, Jurek - szkice do portretu, Toruń 2002
  • zbiór archiwaliów: rękopisy, artykuły i dokumenty pracy twórczej, znajdujący się w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych "Zachęta", Wrocław, ul. Bernardyńska 5
  • zbiór archiwaliów: fotografie, notatki, teksty teoretyczne - w CSW "Zamek Ujazdowski", Warszawa
  • dokumentacja pracy naukowej - Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu, Aleje Marcinkowskiego 29
  • dokumentacja członkowska i naukowa Polskiej Sekcji AICA (Międzynarodowe Stowarzyszenie Krytyków Sztuki), Warszawa, ul. Długa 27
  • dokumentacja naukowa Galerii Foksal, Warszawa, ul. Foksal 1
Literatura dodatkowa

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]