Jerzy Lukierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jerzy Andrzej Lukierski (ur. 21 maja 1936 w Warszawie) – polski fizyk teoretyk, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Uniwersytet Wrocławski w 1957, doktorat obronił w 1961, habilitował się w 1967. W 1983 został profesorem zwyczajnym.

Zajmuje się problemami matematycznymi teorii oddziaływań fundamentalnych, zagadnieniem symetrii i supersymetrii, modelami teoriopolowymi. Od 1990 zajmuje się deformacjami kwantowymi symetrii, geometriami nieprzemiennymi i modelami kwantowej grawitacji. Jest współautorem znanej pracy wprowadzającej tzw. kappa-deformacje symetrii relatywistycznych (1991), która ma ponad 500 cytowań.

W 1995 został laureatem Nagrody im. Marii Skłodowskiej-Curie. Jest autorem ponad 300 prac naukowych z indeksem Hirscha 35 (r. 2016). Jest promotorem 18 doktoratów.

W latach 1990-2005 był dyrektorem Instytutu Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Wrocławskiego. W dwóch kadencjach był wiceprzewodniczącym Komitetu Fizyki PAN.

W 2010 otrzymał nagrodę Prezesa Rady Ministrów za wybitny dorobek naukowy.

W 2017 został uhonorowany przez Polskie Towarzystwo Fizyczne medalem Mariana Smoluchowskiego za wybitny wkład do opisu oddziaływań fundamentalnych i rozwoju fizyki matematycznej w Polsce[1].

Był mistrzem Polski juniorów w skoku w dal (1955)[2][3][4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żona: Elżbeta Lukierska (ur. 1962), artysta-plastyk (ceramika, malarstwo, grafika komputerowa). Dzieci: Robert (ur. 1985) i Urszula (ur. 1987).

Przypisy

  1. Polskie Towarzystwo Fizyczne przyznało nagrody za 2017 r.. Polska Agencja Prasowa, 2017-08-01. [dostęp 2017-10-29].
  2. Jubileusz profesora Lukierskiego (pol.). Gazeta.pl. [dostęp 4 listopada 2014].
  3. Jerzy Andrzej Lukierski (pol.). la.azs.awf.wroc.pl/. [dostęp 4 listopada 2014].
  4. NOTA BIOGRAFICZNA PROF. JERZEGO LUKIERSKIEGO (pol.). ift.uni.wroc.pl. [dostęp 4 listopada 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]