Jerzy Młynarczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Marian Młynarczyk
Ilustracja
Jerzy Młynarczyk (2015)
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1931
Wilno
Data śmierci 9 września 2017
Prezydent Gdańska
Okres od 15 września 1977
do 22 grudnia 1981
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Andrzej Kaznowski
Następca Kazimierz Rynkowski
Poseł IV kadencji Sejmu
Okres od 19 października 2001
do 18 października 2005
Przynależność polityczna Socjaldemokracja Polska

Jerzy Marian Młynarczyk (ur. 2 sierpnia 1931 w Wilnie, zm. 9 września 2017[1]) – polski prawnik, nauczyciel akademicki, koszykarz i polityk, profesor nauk prawnych, prezydent Gdańska (1977–1981), poseł na Sejm IV kadencji (2001–2005).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W młodości uprawiał koszykówkę w barwach Warty Poznań (1950–1954), Lecha Poznań (1954–1960) i Wybrzeża Gdańsk (1960–1971). Mistrz Polski (1958) w zespole Lecha i wicemistrz kraju (1970) w drużynie Wybrzeża. 112 razy wystąpił w reprezentacji Polski w tej dyscyplinie, w tym w 1960 na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie. Czterokrotny uczestnik mistrzostw Europy: 1955 w Budapeszcie, 1957 w Sofii, 1959 w Stambule i 1961 w Belgradzie.

W 1950 ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Bolesława Chrobrego w Sopocie, a w 1954 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Początkowo pracował jako radca prawny. Uzyskał stopnie doktora i doktora habilitowanego nauk prawnych, a w 1998 tytuł profesora nauk prawnych. Od 1958 pracował w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie, od 1970 był pracownikiem naukowym Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 80. kierował Instytutem Morskim, był też wykładowcą Światowego Uniwersytetu Morskiego w Malmö. W latach 2006–2011 prowadził wykłady i seminaria z prawa cywilnego i postępowania cywilnego w Wyższej Szkole Zarządzania i Prawa im. Heleny Chodkowskiej w Warszawie, pełniąc równocześnie funkcję p.o. kierownika Katedry Prawa Prywatnego. Był również rektorem Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w Gdyni i kierownikiem Katedry Administracji na tej uczelni. Specjalizował się w prawie morskim i międzynarodowym publicznym. Był przewodniczącym Polskiego Stowarzyszenia Prawa Morskiego. Opublikował kilkanaście książek i około 200 innych publikacji naukowych.

Od 1976 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1977–1981 pełnił funkcję prezydenta Gdańska. Sprawował też mandat posła na Sejm IV kadencji, wybranego w okręgu gdańskim z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej, pracował w Komisji Ustawodawczej. W 2004 przeszedł do klubu Socjaldemokracji Polskiej i kandydował bezskutecznie w wyborach w tym samym roku z jej listy do Parlamentu Europejskiego. W 2005 nie ubiegał się o reelekcję. W listopadzie 2012 został powołany przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji do rady programowej TVP Gdańsk.

Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Sopocie[2].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Elementy prawa cywilnego dla ekonomistów (1977)
  • Umowa o budowę statku morskiego (1978)
  • Prawo morskie (1998)

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]