Jerzy Pietrzak (fizyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Pietrzak
Rycerz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1928
Barcin
Data i miejsce śmierci 13 maja 2011
Poznań
Miejsce spoczynku Cmentarz Junikowo w Poznaniu
Zawód fizyk
Tytuł naukowy profesor
Alma Mater Uniwersytet Poznański
Uczelnia Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Wydział Wydział Fizyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi
prof. Jerzy Pietrzak (24 lipca 2006)

Jerzy Pietrzak (ur. 1 kwietnia 1928 w Barcinie, zm. 13 maja 2011 w Poznaniu) – polski fizyk, prof. zw. em. dr hab. Wydziału Fizyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Życiorys[edytuj]

Uczeń profesora Arkadiusza Piekary[1].

Tytuł zawodowy magistra uzyskał w 1952, w 1962 stopień naukowy doktora nauk fizycznych w zakresie fizyki doświadczalnej, w 1966 doktora habilitowanego, a w 1980 tytuł naukowy profesora. Od 1981 pracował na stanowisku profesora zwyczajnego na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Pełnione funkcje:

  • od 1968 przewodniczący Komitetu Okręgowego Olimpiady Fizycznej[2].
  • w latach 1969-1981 zastępca dyrektora ds. rozwoju kadry naukowo-dydaktycznej Instytutu Fizyki UAM[3]
  • członek komisji senackiej do spraw lokalowych uczelni[2]
  • w latach 1974–1998 kierownik Zakładu Spektroskopii Ciała Stałego Instytutu Fizyki UAM
  • członek zarządu Związku Zawodowego Pracowników UAM[4]

Przez wiele lat razem z Franciszkiem Kaczmarkiem i Teodorem Krajewskim badał zjawiska opóźnione, tj. przenikalność elektryczną po przyłożeniu pola elektrycznego[5] oraz zjawiska opóźnione w ferroelektrykach (A. Piekara, J. Pietrzak, F. Kaczmarek, Z. Pająk)[6]

Znakomity specjalista w dziedzinie fizyki doświadczalnej oraz w zakresie spektroskopii ciała stałego. Specjalizował się w mikroskopii mikrofalowej[7], w szczególności w zakresie jej wykorzystania do badania biomateriałów. Był konstruktorem pierwszej w Polsce aparatury Spektroskopii Elektronowego Rezonansu Paramagnetycznego (EPR) oraz Jądrowego Rezonansu Kwadrupolowego (NQR)[8]. Autor licznych publikacji naukowych. Był recenzentem w wielu czasopismach naukowych oraz przewodach doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich. Wypromował ponad 200 magistrów i 20 doktorów.

Członek wielu towarzystw naukowych (m.in. Członek Polskiej Akademii Nauk[1]).

Uhonorowany odznaczeniami państwowymi i resortowymi. W 1970 odznaczony Srebnym Krzyżem Zasługi[2].

Zmarł 13 maja 2011 w Poznaniu, gdzie został pochowany 20 maja na cmentarzu junikowskim[9]

Przypisy

  1. a b Dąbrowski, Mirosław: Poczet wielkopolskich członków Polskiej Akademii Nauk. Ośrodek Wydawnictw Naukowych, 2000, s. 288. ​ISBN 838548132X​, ​ISBN 9788385481324​.
  2. a b c Kronika Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu za rok akademicki 1975-1976. UAM, 1975.
  3. Kronika Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu za rok akademicki 1978. UAM, 1978.
  4. Sprawozdanie Zarządu Uczelnianego ZNP za lata 2010-2014. [dostęp 2015-06-12].
  5. Nauka, Wydania 1-2. Polska Akademia Nauk, 2003.
  6. Matematyka, fizyka i chemia na Uniwersytecie Poznańskim (1919-1969). Wydawn. Naukowe Uniwersytetu im Adama Mukiewicza, 1971, s. 52.
  7. Goście w Izbie Tradycji w 2011 roku. 2011-11-16. [dostęp 2015-06-12].
  8. Nauka polska, Tom 27,Wydania 7-12. Polska Akademia Nauk, 1979.
  9. Wspomnij bliskich - nekrolog. 2011-05-19. [dostęp 2015-06-12].

Bibliografia[edytuj]

  • Krzysztof Pikoń, Agnieszka Sokołowska-Pikoń, Krystyna Pikoń: Złota Księga Nauki Polskiej 2006 - Naukowcy Zjednoczonej Europy. Helion, 2006, s. 976. ​ISBN 8392001478​, ​ISBN 9788392001478​.

Linki zewnętrzne[edytuj]