Jerzy Sewer Dunin-Borkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
hr. Jerzy Sewer Teofil Dunin-Borkowski
Ilustracja
Jerzy Dunin-Borkowski (przed 1904)
Herb
Łabędź herb Duninów-Borkowskich
Rodzina Dunin-Borkowscy herbu Łabędź
Data i miejsce urodzenia 1 października 1856
Dubiecko
Data i miejsce śmierci 23 października 1908
Młyniska
Ojciec hr. Edward Kamil
Matka hr. Laura z Krasickich
Żona

hr. Elżbieta z Łosiów herbu Dąbrowa

Dzieci

Jerzy (ur.1886, zm.1905), Maria Stella (ur.28 czerwca 1888 ), Piotr Paweł Maria (ur. 29 czerwca 1890), Paweł Maria (ur.22 lutego 1892), Elżbieta Maria (ur. 16 sierpnia 1893), Anna Maria (ur. 17 lipca 1896), Janusz Nepomucen Franciszek (ur. 22 sierpnia 1901), Paulina Maria (ur. 10 maja 1903).

Jerzy Sewer Teofil Dunin-Borkowski herbu Łabędź (ur. 1 października 1856 w Dubiecku, zm. 23 października 1908 w Młyniskach) – hrabia, heraldyk, działacz społeczny, polityk, ziemianin.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 1 października 1856 na zamku w Dubiecku w polskiej rodzinie arystokratycznej Dunin-Borkowskich, jako syn hr. Edwarda Kamila i hr. Laury z Krasickich[1]. Edukację rozpoczął w szkołach w Tarnopolu i Feldkirchu. Egzamin dojrzałości zdał w Krakowie. Studiował prawo na uniwersytetach w Innsbrucku i Wiedniu. W 1879 w wyniku podziału rodowych włości, objął w posiadanie majątek ziemski Gródek z okolicznymi wsiami. Klika lat potem zakupił sąsiadujące dobra kasperoweckie.
8 sierpnia 1880 został mianowany szambelanem austriackiego dworu cesarsko-królewskiego. Pełnił wiele funkcji politycznych i społecznych: prezes Rady Powiatu trembowelskiego (1885-1903), prezes trembowelskiej kasy oszczędności (1889-1904), poseł do Rady Państwa w Wiedniu (1889-1891 i 1897-1900), radny miasta Lwowa (1889-1905), delegat Ziemskiego Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego, korespondent c.k. komisji centralnej dla badania i utrzymywania pomników sztuki i zabytków w Galicji (1896), dyrektor lwowskiego Towarzystwa Sztuk Pięknych (1888), członek zarządu głównego Galicyjskich Kółek Rolniczych (1894-1896 i 1899-1902), członek rady nadzorczej Wschodniogalicyjskiej Kolei Lokalnej (1902), prezes Galicyjskiego Towarzystwa Leśnego (od 1901), członek Rady Powiatu zaleszczyckiego (1907)[2]. Był obywatelem honorowym miast: Trembowli (1887), Zbaraża (1889), Janowa, Strussowa (1887) i Budzanowa (1892). Od 22 maja 1879 był honorowym kawalerem maltańskim, 23 maja 1884 został uhonorowany krzyżem wielkim Orderu Grobu Zbawiciela.

Podobnie jak bracia jego ojca, Józef i Leszek zajmował się literaturą, pisał wiersze i nowele oraz artykuły społeczno-polityczne, które publikował w prasie codziennej. Najwięcej czasu poświęcał heraldyce i genealogii. Należał do królewskiej włoskiej akademii heraldycznej w Pizie, instytutu araldiko-italiano oraz niemieckiego towarzystwa heraldycznego Der Adler. W 1891 podczas zjazdu heraldyków w Paryżu wybrano go honorowym prezesem obrad. W 1906 został prezesem Lwowskiego Towarzystwa Heraldycznego. Z dziedziny heraldyki napisał i wydano:

Wiele czasu poświęcał pracy społecznej. Przyczynił się do rozwoju oświaty polskiej, budował szkoły ludowe i ochronki. W 1879 opublikował prace: Oświata ludu wobec prądów społecznych. Był fundatorem kościoła w Szczytowcach oraz kaplic w Gródku i na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

10 czerwca 1884 poślubił hr. Elżbietę z Łosiów herbu Dąbrowa. Żona wniosła mu we wianie majątki ziemskie Dołżanka i Domamorycz (pow.tarnopolski) oraz Janów, Młyniska, Kobywołoki, Słobudka Janowska i Zniesienie (pow.trembowelski). Z tego związku dzieci:

  • hr. Jerzy (ur.1886, zm.1905) [3]
  • hr. Maria Stella Elżbieta Wilhelmina (ur.28 czerwca 1888 we Lwowie)
  • hr. Piotr Paweł Maria Józef Ignacy Jerzy (ur. 29 czerwca 1890 we Lwowie)
  • hr. Paweł Maria Mieczysław Stanisław Piotr Jerzy (ur.22 lutego 1892 we Lwowie)
  • hr. Elżbieta Maria Paulina Laura Stanisława Ludwika (ur. 16 sierpnia 1893 w Młyniskach)
  • hr. Anna Maria Paulina Elżbieta Alexa Stanisława (ur. 17 lipca 1896 we Lwowie)
  • hr. Janusz Nepomucen Franciszek Jerzy Tymoteusz Maria Józef Piotr (ur. 22 sierpnia 1901 w Gródku)
  • hr. Paulina Maria Zofia Izydora Antonina Elżbieta (ur. 10 maja 1903 we Lwowie).[4]

W ostatnich latach życia ograniczył działalność publiczną przybity chorobą i śmiercią najstarszego syna. Zmarł 23 października 1908 w Młyniskach. Został pochowany obok syna w krypcie kaplicy Dunin-Borkowskich na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Boniecki: Herbarz polski. T. II. Warszawa, 1900, s. 39.
  2. Jerzy Dunin-Borkowski: Almanach błękitny : genealogia żyjących rodów polskich. Lwów, Warszawa: nakł. Księgarni H. Altenberga ; Wende i Ska, 1908, s. 244–245.
  3. Stanisław S. Nicieja, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie, Wrocław 1989,str.223
  4. Jerzy Dunin-Borkowski: Almanach błękitny : genealogia żyjących rodów polskich, Lwów, Warszawa: nakł. Księgarni H. Altenberga ; Wende i Ska, 1908, s.245-246
  5. Stanisław S. Nicieja, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie, Wrocław 1989, str.223

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]