Jerzy Sobek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Sobek (zm. 1649) – szlachcic ze Śląska Cieszyńskiego.

Syn Jerzego. 3 lipca 1606 roku został immatrykulowany na Uniwersytecie w Wittenberdze. Zdobył spory majątek, udzielając kredytów szlachcie, miastom oraz księciu cieszyńskiemu Adamowi Wacławowi. W 1637 roku wraz ze swoim bratem Henrykiem został przyjęty do stanu czeskich panów.

Był właścicielem jednego z największych ówczesnych śląskich księgozbiorów (ponad 570 dzieł). W 1609 roku Baltazar Exner poświęcił Jerzemu Sobkowi epigramat, w którym chwalił jego umiłowanie do literatury.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Szelong K., Podróże edukacyjne szlachty cieszyńskiej (do końca XVII w.). Motywy, kierunki, konsekwencje, (w:) Książka - biblioteka - szkoła w kulturze Śląska Cieszyńskiego pod red. J. Spyry, Cieszyn 2001, s. 76-78.