Jerzy Szacki (duchowny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Szacki
Proboszcz
Data i miejsce urodzenia 23 lub 26 kwietnia 1884
Połomin
Data śmierci 1939/1940
administrator parafii św. Michała w Gdyni
Okres sprawowania 1932
administrator parafii św. Marcina i Mikołaja w Bydgoszczy
Okres sprawowania 1934 – 1939
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1910
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941)

Jerzy Szacki (ur. 23 lub 26 kwietnia 1884 w Połominie, zm. 1939/1940) – polski duchowny rzymskokatolicki, proboszcz Wojska Polskiego II RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 23 lub 26 kwietnia 1884[1] w Połominie[2]. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1910. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do służby duszpasterskiej Wojska Polskiego. Służył jako kapelan wojskowy podczas wojny polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapelana (odpowiednik kapitana) ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[3][4]. W 1923 pełnił funkcję kapelana garnizonu Inowrocław[5][6][7]. W 1924 był szefem Kierownictwa Rejonu Duszpasterstwa w Równem i jednocześnie był kapelanem garnizonu Równe-Sarny[8]. W 1928 pozostawał szefem KRD w Równem i sprawował stanowisko proboszcza tamtejszej parafii[9]. Został awansowany do stopnia starszego kapelana (odpowiednik majora) ze starszeństwem z 1 stycznia 1931[10]. W 1932 był administratorem parafii garnizonowej Marynarki Wojennej św. Michała w Gdyni-Oksywiu[11]. Od 1934 do 1939 w stopniu proboszcza (odpowiednik podpułkownika) był administratorem parafii wojskowej św. Marcina i Mikołaja w Bydgoszczy[12]. Był także rektorem kościoła św. Jerzego w Bydgoszczy.

Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez Niemców i poniósł śmierć[12]. Według jednej wersji mógł zostać rozstrzelany jesienią 1939 w Fordonie[13]. Według innych źródeł po aresztowaniu 27 września 1939 był osadzony w Oflagu IX C IX A/Z w Rotenburgu, później mógł być więźniem obozów koncentracyjnych Buchenwald i Dachau[2][14][15].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Datę dzienną 23 kwietnia podały Roczniki Oficerskie, zaś dzień 26 kwietnia wskazały źródła podane w Bibliografii: Wielopolscy Księża oraz Rzymskokatolicka Parafia pod wezwaniem św. Zygmunta.
  2. a b Polnische Feldgeistliche (niem.). hinterstacheldraht.jimdo.com. [dostęp 2016-01-14].
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1226.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1297.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1422.
  6. Proboszczowie parafii wojskowej w Inowrocławiu. inowroclaw.ordynariat.pl. [dostęp 2016-01-14].
  7. Kapelani wojskowi w 4 Pułku Artylerii Polowej. inowroclawfakty.pl. [dostęp 2016-01-14].
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1292, 1294.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 841.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 407.
  11. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 898.
  12. a b Biskup Polowy w Parafii pw. Matki Bożej Dobrej Rady w Bydgoszczy. ordynariat.wp.mil.pl, 2005-02-27. [dostęp 2016-01-14].
  13. Jerzy Szacki. wtg-gniazdo.org. [dostęp 2016-01-14].
  14. Jerzy Szacki. swzygmunt.knc.pl. [dostęp 2016-01-14].
  15. Pamięci księży byłych więźniów obozu koncentracyjnego w Dachau. swietyjozef.kalisz.pl/. [dostęp 2016-01-14].
  16. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 37.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]