Jerzy Szeruda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Szeruda
Ilustracja
sierżant pilot sierżant pilot
Data i miejsce urodzenia

16 października 1891
Wędrynia

Data i miejsce śmierci

16 lutego 1919
okolice Przemyśla

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Formacja

Cross-Pattee-Heraldry.svg K.u.k. Luftfahrtruppen,
Roundel of Poland (1921-1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa wojna polsko-ukraińska

Odznaczenia
Polowa Odznaka Pilota
Rumpler C.IV - na takim samolocie zginął Jerzy Szeruda

Jerzy Szeruda (ur. 16 października 1891 w Wędryni, zginął 16 lutego 1919 w okolicy Przemyśla[1]) – polski lotnik wojskowy, sierżant pilot Wojska Polskiego II RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 16 października 1891 w Wędryni na Śląsku Cieszyńskim, wchodzącym w skład Austro-Węgier[2]. W 1914, z chwilą wybuchu I wojny światowej, wcielony został do cesarskiej i królewskiej armii. Na początku 1915 został odkomenderowany do szkoły pilotażu w Wiener Neustadt. Później doskonalił swoje umiejętności w Lugos (obecnie Lugoj w Rumunii) oraz w Aradzie[2]. Po ukończeniu szkolenia został skierowany jako pilot na front do eskadry myśliwskiej[2]. Do końca wojny służył w lotnictwie austriackim. Po kapitulacji Austro-Węgier wrócił do Polski i zgłosił się do lotnictwa polskiego. Został wcielony do 5 eskadry wywiadowczej stacjonującej na Lotnisku Rakowickim w Krakowie, rozpoczynając służbę w charakterze pilota[2].

W czasie wojny polsko-ukraińskiej razem z eskadrą został przeniesiony na lotnisko Hurka koło Przemyśla. W dniu 16 lutego 1919 roku razem z porucznikiem obserwatorem Janem Pareńskim został wysłany na lot bojowy na samolocie Rumpler C.IV[2] (nr fabr. 5040/?[1]). W czasie wykonywania manewru po starcie samolot wpadł w korkociąg i runął na ziemię. W wypadku śmierć ponieśli obaj lotnicy[2].

Za zasługi został odznaczony Polową Odznaką Pilota[2]. Pochowano go na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Andrzej Morgała: Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924. Warszawa: Bellona, Lampart, 1997. s.290
  2. a b c d e f g h Romeyko (red.) 1933 ↓, s. 299-300

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]