Jerzy Szurig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jerzy Szurig (Schurig), pseud Nader (ur. 1 maja 1893 w Warszawie, zm. 12 czerwca 1941 w Palmirach) – związany z lewicą sanacyjną publicysta i działacz syndykalistyczny, czołowy – obok Kazimierza Zakrzewskiego – teoretyk polskiego syndykalizmu, współzałożyciel Związku Syndykalistów Polskich, adwokat.

Życiorys[edytuj]

W okresie poprzedzającym wybuch I wojny światowej był członkiem Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej i Związku Strzeleckiego. W latach 1914–1915 służył w szeregach Legionu Bajońskiego we Francji, pod koniec wojny należał do „Zetu”. W 1920 walczył jako ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej. Po przewrocie majowym, w latach 1926–1930 działał w Związku Naprawy Rzeczypospolitej, którego organ naczelny „Przełom” wychodził pod jego redakcją do 1935. Odegrał pierwszoplanową rolę w organizowaniu i działalności Generalna Federacja Pracy, również wydając adresowany do robotników organ prasowy GFP, dwutygodnik „Solidarność Pracy”. Do wybuchu wojny obronnej 1939 pełnił funkcję sekretarza generalnego Związku Związków Zawodowych, redagując wychodzący pod auspicjami ZZZ „Front Robotniczy”. Był współzałożycielem powstałej w październiku 1939 w Warszawie organizacji konspiracyjnej Związek Syndykalistów Polskich, pracował w Biurze Informacji i Propagandy Związku Walki Zbrojnej. 17 lutego 1941 aresztowany, izolowany w III oddziale Pawiaka, rozstrzelany przez Niemców w Palmirach[1].

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Leon Wanat, Za murami Pawiaka, Warszawa : "Książka i Wiedza", 1972, s. 568.
  2. Krasucki 2014 ↓, s. 399.

Bibliografia[edytuj]

  • Seweryn Ajzner, Związek Związków Zawodowych, Warszawa : Książka i Wiedza, 1979, passim.
  • Rafał Chwedoruk, Polscy syndykaliści lat II wojny światowej : działalność i myśl polityczna, [w:] "Zeszyty historyczne", 2006, nr 154.
  • Eryk Krasucki: Szurig (Schurig) Jerzy. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 49. Warszawa – Kraków: Instytut Historii PAN, 2014, s. 397–399. ISBN 9788363352257.

Linki zewnętrzne[edytuj]