Jerzy Tomala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Tomala (ur. 6 kwietnia 1926 w Bieruniu Starym, zm. 3 grudnia 2017[1]) – polski profesor nauk ekonomicznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1948 rok ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Katowicach. Następnie podjął studia ekonomiczne z zakresu planowania i polityki ekonomicznej w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu, które ukończył w 1953. Osiem lat później doktoryzował się rozprawą zatytułowaną Relacje kapitałowe w teorii wzrostu gospodarczego. Pracę habilitacyjną pt. Podstawy polityki wzrostu gospodarczego Stanów Zjednoczonych A.P. obronił na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu w 1968. W 1991 uzyskał tytuł profesora.

Był członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Towarzystwa Naukowego w Toruniu i Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego. W latach 1944–1947 był członkiem Armii Amerykańskiej. Otrzymał stypendium Fundacji Kościuszkowskiej na wyjazd na University of California w Berkeley (1965–1966) oraz stypendium IREX na Princeton University (1973). W latach 1969–1991 był pracownikiem Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Pełnił funkcje prorektora (1978–1981), prodziekana Wydziału Nauk Ekonomicznych (1969–1972) i kierownika Katedry Ekonomii Politycznej i Polityki Społeczno-Gospodarczej (1972–1991).

Zajmował się głównie czynnikami i proporcją wzrostu gospodarczego i relacjami kapitałowymi.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sławomir Kalembka (red.): Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-2004. Materiały do biografii. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2006, s. 693. ISBN 83-231-1988-0.
  • Jerzy Tomala w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).