Jerzy Zdrada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Zdrada
Ilustracja
Jerzy Zdrada (pierwszy z prawej)
w Senacie RP (2012)
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1936
Częstochowa
Zawód historyk, wykładowca akademicki, polityk
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Stanowisko poseł na Sejm X, I i II kadencji (1989–1997)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej

Jerzy Władysław Zdrada (ur. 26 listopada 1936 w Częstochowie) – polski historyk, zajmujący się historią Polski XIX wieku, nauczyciel akademicki oraz polityk, poseł na Sejm X, I i II kadencji, były wiceminister edukacji.

Życiorys[edytuj]

Ukończył w 1960 studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uzyskał następnie stopień doktora i doktora habilitowanego. Do 1984 pracował w Polskiej Akademii Nauk. W 1993 objął stanowisko profesora na UJ. W pracy naukowej specjalizuje się w zagadnieniach historii nowożytnej Polski i powszechnej.

Był konsultantem historycznym filmu Jarosław Dąbrowski z 1975[1]. W latach 80. działał w jawnych i tajnych strukturach "Solidarności". Brał udział w obradach Okrągłego Stołu. Po 1989 sprawował mandat posła na Sejm X, I i II kadencji. Należał do ROAD, Unii Demokratycznej i Unii Wolności. W rządzie Jerzego Buzka pełnił funkcję wiceministra edukacji narodowej.

W 2001 wycofał się z bieżącej polityki. Jest członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Zastępca przewodniczącego Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK).

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

W 1997 otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej, a w 1999 Medal Bene Merenti Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. W 2003 za wybitne zasługi w działalności na rzecz rewaloryzacji zabytków Krakowa został przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego odznaczony Krzyżem Oficerskim[2], a w 2007 przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego w uznaniu wybitnych osiągnięć w pracy naukowej i badawczej w dziedzinie nauk historycznych, za zasługi w działalności publicznej Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[3].

Został uhonorowany medalami i wyróżnieniami: UJ (2001), Archiwów Polskich (2001), Politechniki Gdańskiej (2001), Uniwersytetu Opolskiego (2003), Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Witelona w Legnicy (2009) oraz nagrodą Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu (2004). Otrzymał honorowe obywatelstwa Jarosławia (1999) i Sanoka (2001)[4].

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Zmierzch Czartoryskich, 1969
  • Historia Dyplomacji Polskiej t. 3 (współautor), 1982
  • Wielka Emigracja po Powstaniu Listopadowym, 1987
  • Historia Polski 1795–1914, 2005

Przypisy

  1. Jerzy Zdrada w bazie filmpolski.pl
  2. M.P. 2004 nr 10 poz. 148
  3. M.P. 2007 nr 044 poz. 0515
  4. Edward Zając: Obywatele Honorowi Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. Sanok: 2002, s. 127–129.

Bibliografia[edytuj]