Jerzy Zimowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Zimowski
Poseł Jerzy Zimowski X kadencja.jpg
Data i miejsce urodzenia 8 sierpnia 1941
Kraków
Data i miejsce śmierci 15 sierpnia 2007
Odessa
Poseł na Sejm kontraktowy
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Unia Demokratyczna
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Jerzy Marian Zimowski (ur. 8 sierpnia 1941 w Krakowie, zm. 15 sierpnia 2007 w Odessie) – polski polityk, adwokat, urzędnik państwowy, poseł na Sejm X kadencji.

Był mężem Janiny Paradowskiej.

Życiorys[edytuj]

Ukończył w 1964 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, następnie do 1972 był prokuratorem Prokuratury Rejonowej w Szczecinie. W latach 1972–1980 pracował jako radca prawny. Od 1963 do 1980 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1980 wstąpił do „Solidarności”, był dyrektorem biura prawnego regionu związku. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 23 grudnia 1982. Po zwolnieniu ponownie podjął praktykę radcowską, jednocześnie działał w podziemnych strukturach NSZZ „S”, współpracował z pismami niezależnymi „Obraz” i „Grot”. W 1989 został sekretarzem Komitetu Obywatelskiego, z którego ramienia w tym samym roku uzyskał mandat posła X kadencji w okręgu Szczecin. W latach 1990–1996 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Od 1997 prowadził własną kancelarię adwokacką w Warszawie, od 1998 zasiadał w zarządzie fundacji Instytut Spraw Publicznych.

Od założenia należał do Unii Demokratycznej, następnie do Unii Wolności i Partii Demokratycznej – demokraci.pl, był członkiem rady politycznej tej partii.

Zmarł nagle podczas kąpieli w Morzu Czarnym. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w Alei Zasłużonych.

Został patronem Nagrody im. Jerzego Zimowskiego.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]