Jesse Owens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
James Cleveland Owens
Jesse Owens 1936.jpg
Jesse Owens (1936)
Data i miejsce urodzenia 12 września 1913
Oakville
Data i miejsce śmierci 31 marca 1980
Tucson
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
I miejsce Berlin 1936 lekkoatletyka
(bieg na 100 m)
I miejsce Berlin 1936 lekkoatletyka
(bieg na 200 m)
I miejsce Berlin 1936 lekkoatletyka
(skok w dal)
I miejsce Berlin 1936 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 metrów)
Odznaczenia
Brązowy Order Olimpijski Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RFN

Jesse Owens, właśc. James Cleveland Owens (ur. 12 września 1913 w Oakville w stanie Alabama, zm. 31 marca 1980 w Tucson w stanie Arizona) – amerykański lekkoatleta, 4-krotny mistrz olimpijski z Berlina (1936) (100 m i 200 m, skok w dal, 4 × 100 m). Wielokrotny rekordzista świata.

W 1935 w Ann Arbor ustanowił 3 rekordy świata w ciągu 45 minut („day of days”). Jego rekord z 1935 w skoku w dal (8,13 m) przetrwał ponad 25 lat[1]. Po zakończeniu kariery sportowej został działaczem ruchu na rzecz praw czarnoskórych w Stanach Zjednoczonych.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Jesse Owens skacze w dal podczas Igrzysk w Berlinie (1936)
  • Rozpowszechniona jest szeroko opowieść, jakoby Adolf Hitler, nie chcąc uścisnąć dłoni czarnoskórego triumfatora igrzysk w Berlinie, wyszedł przed dekoracją, okazując publicznie zniewagę. Tymczasem sam Owens powiedział: Hitler mnie nie znieważył – to Franklin Delano Roosevelt mnie znieważył. Prezydent nie wysłał mi nawet telegramu[2].. Hitler przekazał nawet czarnoskóremu medaliście pamiątkową fotografię ze swoim wizerunkiem. Dyktator narodowo-socjalistycznych Niemiec w rzeczywistości publicznie nie okazał w czasie dekoracji igrzysk afrontu Murzynowi, którego osobiście uważał za gorszego rasowo, ale jedynie potem w rozmowach prywatnych sugerował to rzekomo współpracownikom, że należałoby na przyszłość wykluczyć Murzynów ze wspólnej rywalizacji z białymi. Natomiast prezydenci USA Roosevelt i Harry Truman nie zaprosili nigdy Owensa do Białego Domu. Historia o pogardzie okazanej przez Hitlera lekkoatlecie jest późniejszym wymysłem, ponieważ gdy amerykański zawodnik, uśmiechając się, ukłonił się dyktatorowi, Hitler zgodnie z ceremoniałem oddał mu przyjaźnie krótki salut z ugięciem ręki[3]. Narodowo-socjalistyczna III Rzesza zadbała o swoistą oprawę propagandową organizowanych przez siebie igrzysk, ale nie pominięto dokonań Owensa w dokumencie Olympia, gdzie: Owens został również jednym z bohaterów słynnego dokumentalnego filmu Leni Riefenstahl o berlińskich igrzyskach. Aby jego rekordowy skok wyglądał na ekranie bardziej efektownie, część ujęć dokręcono później[4].
  • Jesse Owens zdobył 4 złote medale korzystając z butów wyprodukowanych przez braci Dasslerów (Adidas).
  • Jesse Owens jest bohaterem filmu Zwycięzca.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Progression of Official World Record / Men, Long Jump, tilastopaja.org [dostęp 2011-01-14] (ang.).
  2. Schaap, Jeremy (2007). Triumph: The Untold Story of Jesse Owens and Hitler's Olympics. New York: Houghton Mifflin Harcourt. ​ISBN 978-0-618-68822-7​; Jesse Owens: The Jesse Owens Story, 1970.
  3. Schaap, Jeremy, op. cit. s. 192-193: «Owens was merely led below the honor box where he smiled and bowed and Herr Hitler gave him a friendly little nazi salute; the sitting down one with the arm bent». This was the moment Owens would later recall, then choose not to recall – the birth of the myth of Hitler's snub.
  4. KOMPROMITACJE: Ludwik Stomma, pisarz niefrasobliwy, kompromitacje.blogspot.com [dostęp 2017-11-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]