Jessica Pegula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jessica Pegula
Ilustracja
Państwo

 Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

24 lutego 1994
Buffalo

Wzrost

170 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

David Witt

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

1 WTA, 0 ITF

Najwyżej w rankingu

5 (12 września 2022)

Australian Open

QF (2021, 2022)

Roland Garros

QF (2022)

Wimbledon

3R (2022)

US Open

QF (2022)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

4 WTA, 1 WTA 125K, 7 ITF

Najwyżej w rankingu

6 (22 sierpnia 2022)

Australian Open

2R (2020, 2022)

Roland Garros

F (2022)

Wimbledon

3R (2021)

US Open

3R (2011)

Jessica Pegula (ur. 24 lutego 1994 w Buffalo) – amerykańska tenisistka, finalistka French Open 2022 w grze podwójnej kobiet.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Udział w zawodowych turniejach rozpoczęła w 2009 roku, w wieku piętnastu lat, biorąc udział (dzięki dzikiej karcie) w kwalifikacjach do turnieju WTA, MPS Group Championships na Florydzie. Swój start zakończyła na drugiej rundzie kwalifikacji. W następnych latach grała głównie w turniejach rangi ITF, w których wygrała siedem tytułów deblowych.

W 2011 roku otrzymała dziką kartę do turnieju wielkoszlemowego US Open, w grze podwójnej. W parze z Taylor Townsend dotarły do trzeciej rundy, w której przegrały z rozstawionymi z numerem trzecim zawodniczkami, Vanią King i Jarosławą Szwiedową.

W marcu 2012 roku wygrała kwalifikacje do turnieju BNP Paribas Open w Indian Wells, pokonując w nich znacznie wyżej notowane tenisistki, Bojanę Jovanovski i Paulę Ormaecheę. W fazie głównej turnieju odpadła w pierwszej rundzie, po przegranej z Magdaléną Rybárikovą.

W zawodach cyklu WTA Tour Amerykanka wygrała jeden turniej w grze pojedynczej z czterech rozegranych finałów, w grze podwójnej natomiast zwyciężyła w czterech turniejach z pięciu rozegranych finałów. Osiągnęła też finał w jednym turnieju singlowym w cyklu WTA 125K series, w deblu zaś wygrała w jednym turnieju z dwóch rozegranych finałów w zawodach tej kategorii.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Po matce jest pół-Koreanką. Ma czworo rodzeństwa[1][2].

Jest córką Terry’ego Peguli, miliardera, który zdobył majątek w przemyśle gazowym. Ojciec jest właścicielem m.in. klubu NHL Buffalo Sabres[3], zaś wraz z żoną, Kim (matką Jessici) są właścicielami klubu NFL Buffalo Bills[4].

W 2021 roku poślubiła Taylora Gahagena, dyrektora firmy Pegula Sports and Entertainment[5].

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A Q1 A A Q2 A A A 1R QF QF 0 / 3 8 – 3
French Open A A A A Q2 A Q3 Q1 A A 1R 1R 3R QF 0 / 4 6 – 4
Wimbledon A A A A Q1 A Q3 Q2 A A 1R NH 2R 3R 0 / 3 3 – 3
US Open A A Q2 Q2 A A 2R 1R Q1 Q3 1R 3R 3R QF 0 / 6 9 – 6
Ranking na koniec roku 922 855 288 147 206 775 151 165 632 125 76 62 18 0 / 16 26 – 16

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A 2R 1R 2R 0 / 3 2 – 3
French Open A A A A A A A A A A 3R QF 2R F 0 / 4 11 – 4
Wimbledon A A A A A A A A A A 1R NH 3R A 0 / 2 2 – 2
US Open A A 3R 2R A A 1R 1R A A 1R 2R 1R 1R 0 / 8 4 – 8
Ranking na koniec roku [a] [a] 162 114 154 907 350 189 318 148 120 87 50 0 / 17 19 – 17

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A A 1R 0 / 1 0 – 1
French Open A A A A A A A A A A A NH A 1R 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A A A A A A A A NH 1R A 0 / 1 0 – 1
US Open A A A A A A A A A A A NH SF 2R 0 / 2 4 – 2
0 / 5 4 – 5

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 4 (1–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 16 września 2018 Québec Dywanowa (hala) Francja Pauline Parmentier 5:7, 2:6
Zwyciężczyni 1. 4 sierpnia 2019 Waszyngton Twarda Włochy Camila Giorgi 6:2, 6:2
Finalistka 2. 12 stycznia 2020 Auckland Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 3:6, 4:6
Finalistka 3. 7 maja 2022 Madryt Ceglana Tunezja Uns Dżabir 5:7, 6:0, 2:6

Gra podwójna 5 (4–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 9 stycznia 2022 Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Asia Muhammad Włochy Sara Errani
Włochy Jasmine Paolini
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 2. 25 lutego 2022 Doha Twarda Stany Zjednoczone Coco Gauff Rosja Wieronika Kudiermietowa
Belgia Elise Mertens
3:6, 7:5, 10–5
Finalistka 1. 5 czerwca 2022 French Open Ceglana Stany Zjednoczone Coco Gauff Francja Caroline Garcia
Francja Kristina Mladenovic
6:2, 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 3. 6 sierpnia 2022 Waszyngton Twarda Nowa Zelandia Erin Routliffe Anna Kalinska
Stany Zjednoczone Catherine McNally
6:3, 5:7, 12–10
Zwyciężczyni 4. 14 sierpnia 2022 Toronto Twarda Stany Zjednoczone Coco Gauff Stany Zjednoczone Nicole Melichar-Martinez
Australia Ellen Perez
6:4, 6:7(5), 10–5

Finały turniejów WTA 125K series[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza 1 (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 27 stycznia 2019 Newport Beach Twarda Kanada Bianca Andreescu 6:0, 4:6, 2:6

Gra podwójna 2 (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 17 listopada 2018 Houston Twarda Stany Zjednoczone Maegan Manasse Stany Zjednoczone Desirae Krawczyk
Meksyk Giuliana Olmos
1:6, 6:4, 10–8
Finalistka 1. 7 marca 2020 Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Catherine McNally Stany Zjednoczone Asia Muhammad
Stany Zjednoczone Taylor Townsend
4:6, 4:6

Występy w igrzyskach olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone
I runda  Szwajcaria: Belinda Bencic [9] 3:6, 3:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone
I runda Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands [4]  Polska: Magda Linette / Alicja Rosolska 6:1, 6:3
II runda  Francja: Alizé Cornet / Fiona Ferro 6:1, 6:4
Ćwierćfinał  Brazylia: Laura Pigossi / Luisa Stefani 6:1, 3:6, 6–10

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wystąpiła w rozgrywkach, ale przez zbyt małą ilość punktów nie została sklasyfikowana w rankingu WTA.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A Special Day of Kim Pegula (ang.). holt.or.kr. [dostęp 2022-09-06].
  2. Sandra Tan: Pegulas a diverse family with many interests (ang.). buffalonews.com. [dostęp 2022-09-06].
  3. Terrence Pegula (ang.). forbes.com. [dostęp 2022-09-06].
  4. Carol Schram: Terry And Kim Pegula Add NWHL’s Buffalo Beauts To Their Sports Empire (ang.). forbes.com, 2022-06-28. [dostęp 2022-09-06].
  5. Jordaan Sanford: Jessica Pegula ties the knot with longtime partner Taylor Gahagen (ang.). tennis.com, 2021-10-25. [dostęp 2022-09-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]