Łęsk (jezioro)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jezioro Łęsk)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łęsk
Łąsk, Łenck Duży, Links Duży
Położenie
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Wysokość lustra 148,2 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 116,5 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

4020 m
415 m
Głębokość
• średnia
• maksymalna

11 m
39,5 m
Objętość 12 879 m³
Położenie na mapie gminy Dźwierzuty
Mapa lokalizacyjna gminy Dźwierzuty
Łęsk
Łęsk
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łęsk
Łęsk
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Łęsk
Łęsk
Położenie na mapie powiatu szczycieńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szczycieńskiego
Łęsk
Łęsk
Ziemia53°39′28″N 21°03′54″E/53,657778 21,065000

Łęsk (Łąsk, Łenck Duży, Links Duży) – jezioro w Polsce położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Dźwierzuty.

Dane[edytuj | edytuj kod]

  • Powierzchnia – 116,5 ha
  • Powierzchnia wysp – 0,1 ha
  • Głębokość maksymalna – 39,5 m
  • Głębokość średnia – 11 m
  • Długość – 4020 m
  • Szerokość maksymalna – 415 m
  • Objętość – 12 879 m³
  • Typ – sielawowy
  • Położenie lustra wody – 148,2 m n.p.m.
  • Jezioro jest otwarte. Cieki wodne:
    • w północnej części wpływa rzeczka z jeziora Arwiny
    • na południu wypływa rzeczka do jeziora Łęczek

Opis[edytuj | edytuj kod]

W części południowej, niedaleko ujścia do kanału łączącego jeziora leży mała wysepka. Brzegi jeziora są wysokie i strome, porośnięte wokół lasem. Jedynie w północnym krańcu jeziora ciągną się łąki i pola uprawne oraz leży wieś Orzyny. Wokół brzegów biegną dróżki. Łęsk jest typowo rynnowym jeziorem o dużej głębokości. Ławica przybrzeżna jest bardzo krótka, a spadki dna schodzą stromo do osi podłużnej jeziora z obydwu jego stron. Jedynie przy krańcach południowych ławica przybrzeżna jeziora jest szersza i ma łagodny spadek. Dno i partie przybrzeżne są przeważnie piaszczyste i żwirowato-piaszczyste, tylko w nielicznych płytszych miejscach częściowo zamulone. Dojazd: drogą wojewódzką nr 600 – Szczytno - Romany - Nowe Kiejkuty - Orzyny (jezioro przylega od południa do tej drogi w okolicy miejscowości Orzyny).

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Woda w ciągu całego roku jest dość przejrzysta, zimna i dobrze natleniona. Roślinność wodna wynurzona występuje w partiach przybrzeżnych jeziora, wzdłuż jego brzegów i przy wyspie. Podobnie roślinność miękka, zanurzona występuje w ww. partiach. W wielu miejscach przy brzegach zalegają w wodzie powalone drzewa. Ichtiolinia składa się z następujących gatunków: leszcz, płoć, okoń, szczupak, krąp, ukleja, wzdręga, węgorz, miętus i innych mniej licznych. Choć jezioro ma charakter sielawowy, sieja i sielawa (występuje tu śladowo).

Wzdłuż wschodniego brzegu, na znacznej przestrzeni rozciąga się rezerwat przyrody Kulka. Po przeciwnej stronie, na brzegu zachodnim, w połowie długości jeziora zlokalizowany jest ośrodek wypoczynkowy i pole biwakowe. Kilkaset metrów wyżej leży leśniczówka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński: Warmia Mazury. Przewodnik, Białystok: Agencja TD, 1996. ​ISBN 83-902165-0-7​, s. 181