Jezioro Białokoskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Białokoskie
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Białokosz
Region Pojezierze Poznańskie
Wysokość lustra 83 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 146 ha
Wymiary
• max długość
• szerokość

3,8 km
0,4-0,8 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

9,6 m
31,4 m
Hydrologia
Rzeki wypływające Strumień Białokoski
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie gminy Chrzypsko Wielkie
Mapa konturowa gminy Chrzypsko Wielkie, na dole znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Białokoskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Białokoskie”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Białokoskie”
Położenie na mapie powiatu międzychodzkiego
Mapa konturowa powiatu międzychodzkiego, po prawej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Białokoskie”
Ziemia52°34′12″N 16°13′55″E/52,570000 16,231944

Jezioro Białokoskiejezioro rynnowe na Pojezierzu Poznańskim o bogatej linii brzegowej, z dwoma półwyspami na brzegu zachodnim. Brzeg ten jest zalesiony. Na wschodnim znajduje się wieś Białokosz i Sierakowski Park Krajobrazowy. Z północnego krańca wypływa Strumień Białokoski, który łączy jez. Białokoskie z jez. Chrzypskim.

Warunki naturalne[edytuj | edytuj kod]

Białokoskie jest charakterystycznym przykładem jeziora polodowcowego położonego wzdłuż stromych wzgórz morenowych. Przy brzegu wschodnim niższym, bezleśnym, znajduje się wieś Białokosz, a w niej gospodarstwo rolne i odrestaurowany pałac. Brzeg zachodni jest wysoki i stromy z pięknym lasem mieszanym, linią brzegową urozmaiconą, gdzie w wodę wrzynają się dwa półwyspy. Zbiornik posiada kilka drobnych dopływów w południowej części i dopływ z jeziora Lubocześnickiego. W północnej części jeziora odpływ do jez. Chrzypskiego zwany strumieniem białokoskim. Różnica poziomów wynosząca 38 m powoduje, że ma on charakter górskiego potoku. Akwen jest przez to jednym z najwyżej położonych jezior na Pojezierzu Międzychodzko-Sierakowskim.

Ukształtowanie dna[edytuj | edytuj kod]

Dno[1] jest silnie zróżnicowane, z dużymi spadami, z licznymi głęboczkami i 4 wysepkami o łącznej powierzchni 0,6 ha. W większości dno jest twarde, pokryte osadami o małej miąższości od 0,1 do 0,3 m, tylko przy dopływie i w zatokach miąższość ok. 0,5 m.

Roślinność [1][edytuj | edytuj kod]

Przeźroczystość wody[edytuj | edytuj kod]

Przeźroczystość[1] jest duża, waha się od 1,5 m w lecie do 3 m wiosna i jesienią. Latem zdarzają się zakwity planktonu i wtedy przeźroczystość spada do 0,6 m.

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Warunki do wędkowania[edytuj | edytuj kod]

W klasyfikacji rybackiej jezioro określane jest typem sielawowym[1]. Zbiornik odznacza się dużymi walorami wędkarskimi: dostępne brzegi, czysta woda, urozmaicone dno, z podwodnymi górkami i stokami. Do najatrakcyjniejszych okazów w jeziorze należą duże osobniki węgorza, leszcza i szczupaka. Od kilku lat jezioro stało się celem wędkarskich polowań na okonie. Latem istnieje możliwość rozstawienia przyczep campingowych i namiotów tuż nad wodą od strony wsi, a obok, w odrestaurowanym pałacu- noclegi i wyżywienie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Włodzimierz Łęcki Pojezierze Międzychodzko-Sierakowskie - przewodnik, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1975, s.68.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Jezioro Białokoskie na stronie "Jeziorowa". [dostęp 20 maja 2010].