Jezioro Binowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Binowskie
Ilustracja
Położenie
Państwo  Polska
Region Pobrzeże Szczecińskie
Wysokość lustra 40,5[1] m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 0,524 km²[1]
Wymiary
• max długość
• max szerokość

1,3 km
0,73 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

5,5 m
9,4 m
Objętość 2905 tys. m³[1]
Hydrologia
Klasa czystości wody II (1996)[2]
Położenie na mapie gminy Stare Czarnowo
Mapa konturowa gminy Stare Czarnowo, po lewej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Binowskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Binowskie”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej nieco na dole znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Binowskie”
Położenie na mapie powiatu gryfińskiego
Mapa konturowa powiatu gryfińskiego, blisko górnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Binowskie”
Ziemia53°18′39″N 14°38′12″E/53,310833 14,636667

Jezioro Binowskie (niem. Binower See ) – jezioro bezodpływowe położone w zachodniej części Pobrzeża Szczecińskiego w obrębie mezoregionu Wzgórz Bukowych w południowo-zachodniej części Puszczy Bukowej.

Jego powierzchnia wynosi 52,4 ha (według różnych źródeł też 59 i 68 ha)[1].

Jezioro Binowskie leży na zachód od wsi Binowo w gminie Stare Czarnowo[1]. Powierzchnia zbiornika wynosi 52,4 ha, z czego 1,7 ha zajmuje roślinność wynurzona. Brzegi od zachodu suche i zalesione, od północnego wschodu częściowo podmokłe, zarastające trzciną i szuwarami. Bogata flora i fauna. Dawniej posiadało idealnie czystą wodę, w której występowały bardzo rzadkie gatunki roślin, m.in. jezierza giętka i brzeżyca jednokwiatowa. Z tego powodu projektowano tu stworzenie rezerwatu przyrody. Ramienice, duże glony osiadłe na dnie, wciąż jeszcze tworzą rozległe łąki.

W badaniach z 1996 wody jeziora zakwalifikowano do II klasy czystości oraz do III kategorii podatności na degradację[2].

Jezioro słynęło z wyjątkowej obfitości ryb i raków. Akwen nadal jest atrakcyjny dla wędkarzy: były tu wszystkie gatunki ryb jeziornych, m.in. węgorz. Jednakże postępujące zanieczyszczenie wody powoduje nieodwracalne szkody, np. ostatnio wyginęła sieja i sielawa. Wokół jeziora szlaki turystyczne w kierunku Szczecina, Gryfina i Chlebowa (wszystkie krzyżują się w Binowie). Na zachodnim brzegu plaża i ośrodki wypoczynkowe.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Jarosław Filipiak, Mariusz Raczyński: Jeziora Zachodniopomorskie (zarys faktografii). Szczecin: Akademia Rolnicza w Szczecinie, 2000, s. 142-143. ISBN 83-87327-58-1.
  2. a b Raport Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Szczecinie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]