Jezioro Domaniowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zalew Domaniowski
Ilustracja
Państwo  Polska
Rzeka Radomka
Data budowy 1996–2001
Data uruchomienia 2001
Powierzchnia 5 km²
Głębokość 2,3 m
Funkcja retencyjno-turystyczna
Położenie na mapie gminy Wieniawa
Mapa konturowa gminy Wieniawa, u góry po prawej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Zalew Domaniowski”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Zalew Domaniowski”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, na dole znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Zalew Domaniowski”
Położenie na mapie powiatu przysuskiego
Mapa konturowa powiatu przysuskiego, po prawej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Zalew Domaniowski”
Ziemia51°24′08″N 20°50′00″E/51,402222 20,833333

Zalew Domaniowskisztuczny zbiornik wodny zlokalizowany w dolinie Radomki w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, na terenie gminy Wieniawa. Powstał w latach 1996-2000 w wyniku spiętrzenia wody zaporą betonowo-ziemną zbudowaną w miejscu przewężenia doliny na 64 kilometrze biegu rzeki (km 64+800) w rejonie Wólki Domaniowskiej i Brudnowa (lewy) oraz Głogowa i Kalenia (prawy brzeg). W rejonie tym rzeka przyjmuje swoje główne dopływy i równocześnie wkracza w swym biegu w pradolinę Stadiału Radomki. Powierzchnia zlewni w tym przekroju wynosi ok. 350 km².

Dane zbiornika[edytuj | edytuj kod]

Przy maksymalnym poziomie spiętrzenia 160,00 m n.p.m. zbiornik mieści 11,5 mln m³ wody zgromadzonych na powierzchni 7,5 km². Długość zalewu wynosi 5 km, szerokość od 0,5 km w rejonie zapory do 2,5 km w jego części środkowej, a średnia głębokość – 2,5 m. Pojemność użyteczna zbiornika równa jest 6,2 mln m³.

Rola zbiornika[edytuj | edytuj kod]

Wybudowany zbiornik odgrywa znaczącą rolę w gospodarce regionu. Do jego funkcji należą: zasilanie wodą w okresach suszy, wykorzystanie spiętrzenia dla celów energetycznych, prowadzenie zorganizowanej gospodarki rybackiej, rozwój turystyki i rekreacji.

Zbiornik stał się miejscem bytowania wielu gatunków ptaków, w tym wodno-błotnych, do tej pory mających swe ostoje na stawach rybnych rozrzuconych wzdłuż Radomki i jej dopływów.

Zagospodarowanie turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Na brzegach zbiornika urządzane jest kąpielisko letnie jako miejsce wypoczynku. Zalew nie ma charakteru rekreacyjnego (brak infrastruktury), tylko retencyjny. Przez pierwszych kilka lat dojazd umożliwiała publiczna komunikacja autobusowa (MPK Radom, linia C, po 2004 r. jako linia komercyjna, tylko w weekendy w okresie wakacji). Obecnie dojazd zapewnia prywatna linia O.

Akwen otacza 19 szlaków rowerowych długości 220 km prowadzących przez gminy należące do Lokalnej Grupy Działania „Razem dla Radomki”: Jedlińsk, Zakrzew, Wolanów, Wieniawa, Przysucha i Przytyk. Osią sieci jest trasa Jedlińsk – Przytyk – Domaniów – Przysucha, do której dochodzą boczne szlaki[1].

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Ptaki[edytuj | edytuj kod]

Ssaki[edytuj | edytuj kod]

Ryby[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stowarzyszenie LGD Razem dla Radomki: MORZE DOMANIOWSKIE (pol.). Portal Turystyczny w Dolinie Radomki. [dostęp 2015-07-16].