Jezioro Jagodne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Jagodne
Położenie
Państwo  Polska
Region Kraina Wielkich Jezior Mazurskich
Wysokość lustra 115,7-116,2 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 872,5-942,7 ha
Głębokość
• średnia
• maksymalna

8,7[1] m
37,4[1] m
Objętość 82705,2 tys. m³
Hydrologia
Klasa czystości wody non[2] (w roku 2001)
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezioro Jagodne
Jezioro Jagodne
Ziemia53°55′34″N 21°43′21″E/53,926111 21,722500

Jezioro Jagodnejezioro rynnowe w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. giżyckim, w gminie Miłki, leżące w dorzeczu Pisy.

Jezioro Jagodne znajduje się na szlaku wodnym Wielkich Jezior Mazurskich pomiędzy Kanałem Szymońskim a Kanałem Kula. Oś jeziora skierowana jest z południowego zachodu na północny wschód. Długość jeziora wynosi 8,7 km, a szerokość do 1,8 km.

Powierzchnia zwierciadła wody razem z jego zatokami: Jeziorem Szymoneckim i Jeziorem Górkło (od południa) i Jeziorem Zimny Kąt, Jeziorem Malik oraz zatoką Kula (od północy) według różnych źródeł wynosi od 872,5 ha[2] do 942,7 ha[1] do 945 ha[potrzebny przypis]. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 115,7 m n.p.m.[2] lub 116,2 m n.p.m.[1] Średnia głębokość jeziora wynosi 8,7 m[1], natomiast głębokość maksymalna 37,4 m[1]. Największa głębia na jeziorze znajduje się w pobliżu zachodniego brzegu jeziora, obok miejscowości Prażmowo.

Na jeziorze są cztery bezimienne wyspy o łącznej powierzchni 2,6 ha.

Droga wzdłuż zachodniego brzegu jeziora biegnie w kierunku północno-wschodnim przez Kozin do Bogaczewa, leżącego już nad Jeziorem Bocznym.

Naprzeciw Prażmowa na wschodnim brzegu jeziora położona jest wieś Jagodne Małe. Droga z tej wsi w kierunku północno-wschodnim prowadzi do wsi Jagodne Wielkie. Jest zbiornikiem z licznymi dopływami, są to głównie rowy melioracyjne, łąki, odwadniające przyległe pola, tereny bagienno-leśne oraz Kanał Kula, łączący jezioro Boczne z jeziorem Jagodne. Rowy odwadniające pola i łąki wnosiły w okresie wiosennym znaczne ilości związków azotowych z przewagą azotanów. Jest to jezioro dość zasobne w związki azotu i fosforu, występuje wzrost poziomu zanieczyszczeń organicznych, jest to jezioro silnie zeutrofizowane, podatne na degradację, w celu poprawy jakości wód potrzebne są zmiany w sposobie użytkowania zlewni. W oparciu o badania przeprowadzone w 2001 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 363. ISBN 83-232-1732-7.
  2. a b c d Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 363. ISBN 83-232-1732-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Kuczkowski, Szlak Wielkich Jezior Mazurskich, Fundacja Ochrony Wielkich Jezior Mazurskich, FENIX editions, Warszawa-Giżycko, 1993, ​ISBN 83-900217-9-X​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]