Jezioro Kórnickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Kórnickie
Ilustracja
Jezioro Kórnickie w miejscowości Kórnik.
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Kórnik, Bnin
Region Równina Wrzesińska
Wysokość lustra 65 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 0,82 km²
Wymiary
• max długość
• max szerokość

2,5 km
0,6 km
Głębokość
• maksymalna

6 m
Hydrologia
Rzeki zasilające Kamionka
Rzeki wypływające Kamionka
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie gminy Kórnik
Mapa lokalizacyjna gminy Kórnik
Jezioro Kórnickie
Jezioro Kórnickie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezioro Kórnickie
Jezioro Kórnickie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Jezioro Kórnickie
Jezioro Kórnickie
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Jezioro Kórnickie
Jezioro Kórnickie
Ziemia52°14′24″N 17°05′10″E/52,240000 17,086111

Jezioro Kórnickiejezioro rynnowe na Równinie Wrzesińskiej o ubogiej linii brzegowej.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Od wschodu i południa otoczona zabudowaniami Kórnika i Bnina. Zachodni brzeg porasta las, będący lasem doświadczalnym Instytutu Dendrologii Polskiej Akademii Nauk. Pomiędzy Jeziorem Kórnickim a Jeziorem Skrzyneckim Dużym zbudowany został próg celem spiętrzenia wody w okresie letnim oraz przeprawą kajakową(małe łódki - przeprawa dosyć głęboka).

Turystyka i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Na jeziorze poruszają się dwa statki spacerowe: Anna Maria i Biała Dama (tylko w sezonie). Jezioro Kórnickie posiada kąpielisko ogólnodostępne, strzeżone przez OSiR. Ze względu na spływające tu wody gruntowe i opadowe sprzyjające rozwojowi glonów i liczne gospodarstwa wiejskie odprowadzające ścieki prosto do jeziora, jego woda mieści się w III klasie czystości i nie zachęca do kąpieli. Niemniej jednak badania przeprowadzone przez Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny na podstawie badań dopuszcza jezioro jako miejsce kąpieli badanie wody 2012.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Las Zwierzyniecki, nad brzegiem jeziora, był jeszcze w latach 50. XX wieku ostatnim w Wielkopolsce stanowiskiem ślimaka - wstężyka austriackiego, który miał tu północno-zachodnią granicę występowania. Wcześniej wymarł w okolicach Puszczykowa[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jarosław Urbański, Wielkopolski Park Narodowy, PWN, Poznań, 1955, s.108-109