Przejdź do zawartości

Jezioro Kielarskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jezioro Kielarskie
Kielary
Położenie
Państwo

 Polska

Region

Pojezierze Olsztyńskie

Wysokość lustra

105 m n.p.m.

Morfometria
Powierzchnia

0,49 km²

Wymiary
• max długość
• max szerokość


1,1 km
0,8 km

Głębokość
• średnia
• maksymalna


1,2 m
2,0 m

Położenie na mapie gminy Stawiguda
Mapa konturowa gminy Stawiguda, po prawej nieco u góry znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Kielarskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na prawo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Kielarskie”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, blisko centrum na lewo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Kielarskie”
Położenie na mapie powiatu olsztyńskiego
Mapa konturowa powiatu olsztyńskiego, blisko centrum na dole znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Kielarskie”
Ziemia53°41′37″N 20°30′41″E/53,693611 20,511389
Jezioro Kielarskie, widok z Kielar

Jezioro Kielarskie, Kielary[1] – płytkie, eutroficzne jezioro typu stawowego, położone koło wsi Ruś na Pojezierzu Olsztyńskim. Powierzchnia 49 ha, głębokość do 2 m, dno muliste. Linia brzegowa dobrze rozwinięta, tworzy półwyspy i zatoki. Roślinność wodna silnie rozwinięta: helofity (trzcina, sitowie, pałka wodna) zajmuje ok. 25% powierzchni, elodeidy (rogatek, rdestnice) – ok. 30% powierzchni jeziora.

Jezioro znajduje się na granicy dużego kompleksu leśnego – Lasy Purdzkie. W sąsiedztwie znajduje się Rezerwat przyrody Las Warmiński. Zachodnie brzegi są płaskie i trudno dostępne, zajęte przez bagna i trzęsawiska, pozostałe brzegi stosunkowo wysokie. Od północnej strony rozciągają się pola i łąki, brzegi wschodnie i południowe pokryte lasem.

Z północnej strony jeziora wpływa mały dopływ, niosący wody z pobliskiego jeziora Bartąg, natomiast w części północno-zachodniej wypływa ciek (silnie zarośnięty obecnie roślinnością) wpadający do rzeki Łyny. W wieku XVIII i XIX część drewna spławnego składowano w Jeziorze Kielarskim. Jezioro miało połączenie z rzeką Łyną. W 1852 roku spławiono z jeziora Kielarskiego 1530 pni drzewa, znacznie więcej w latach następnych.

Dawniej nad jeziorem istniał majątek rycerski Kielary. Obecnie znajduje się parking leśny zorganizowany przez nadleśnictwo Olsztyn. Nad brzegiem zbudowano pomost widokowy, a w jego pobliżu niemal 10-metrowa wieżę obserwacyjno-widokową[2] i ścieżkę przyrodniczo-leśną „Zazdrość"[3][4]. Nad brzegiem znajdują się "Źródła Kielarskie", a w pobliżu zachowały się średniowieczne wały obronne. Wokół jeziora przebiega rowerowy szlak turystyczny.

Przez wieki jezioro znane było pod różnymi nazwami: Kellaren See (1922), Kellern (1595), Prawes, Prawszen (1432), Prausen (1378), Prawes (1363), Prawoszen (1374)[5].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Jezioro.com.pl - Warmia i Mazury - informacje, turystyka, przyroda [online], www.jezioro.com.pl [dostęp 2022-04-21].
  2. wu-ka: Wieża widokowa stanęła pod Olsztynem. mojemazury.pl, 2013-09-05.
  3. Nadleśnictwo Olsztyn: Obiekty edukacyjne. olsztyn.olsztyn.lasy.gov.pl.
  4. Wieża obserwacyjno - widokowa [online], polskaniezwykla.pl.
  5. Gustaw Leyding, Słownik nazw miejscowych Okręgu Mazurskiego, 1959.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • „Ruś nad Łyną”, Olsztyn 2004, Agencja WIT, ISBN 83-89741-15-6
  • "Jeziora okolic Olsztyna. Seria Przewodniki Wędkarskie, cz. 1", Olsztyn 1996, Wyd. IRŚ.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]