Jezioro Mietkowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jezioro Mietkowskie
Brzeg jeziora
Brzeg jeziora
Państwo  Polska
Rzeka Bystrzyca
Rozpoczęcie budowy 1974
Ukończenie budowy 1986
Całkowita pojemność 65 mln m³
Powierzchnia 9,29 km²
Wysokość zapory 16[1] m
Głębokość 11 m
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Jezioro Mietkowskie
Jezioro Mietkowskie
Ziemia 50°57′31″N 16°37′08″E/50,958611 16,618889

Jezioro Mietkowskie[2] (Zalew Mietkowski, czasem nazywane też Jeziorem Domanickim) – największe w województwie dolnośląskim jezioro. Jest to jezioro zaporowe utworzone przez wybudowanie zapory na rzece Bystrzycy w Mietkowie, około 25 km na południowy zachód od granic Wrocławia. Geograficznie położone jest na Równinie Świdnickiej, w przecinającej ją Dolinie Bystrzycy i położone na terenie Parku Krajobrazowego Dolina Bystrzycy. Jezioro ma powierzchnię zalewu 9,29 km² i pojemność 65 mln m³ (według niektórych danych – do 70,5 mln m³) oraz maksymalną głębokość 13 metrów[3]. Do jego budowy przystąpiono w roku 1974, a wypełnianie zbiornika zakończyło się w 1986. Ziemno-betonowa zapora ma długość 3,2 km i wysokość 17 m. Jezioro pełni funkcję zbiornika retencyjnego. Z dna jeziora wydobywane jest także kruszywo, co pogłębia dno[4]. Spuszczenie wody i remont miały miejsce w roku 2007 i 2011[3].

Jezioro pełni także funkcję łowiska pod zarządem PZW. Do ryb zamieszkujących zbiornik należą sandacze oraz leszcze, a także karpie, liny, szczupaki i okonie[1].

Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 5 września 2007 r. został wyznaczony obszar specjalnej ochrony ptaków Zbiornik Mietkowski PLB020004 o powierzchni 1 193,9 ha. Stwierdzono tu występowanie czterech gatunków ptaków z Polskiej Czerwonej Księgi i ośmiu gatunków z załącznika nr 1 dyrektywy ptasiej. Lęgi odbywają tu ohar, mewa czarnogłowa, rybitwa białoczelna, rybitwa rzeczna i sieweczka rzeczna. Na jeziorze Mietkowskim odpoczywają w okresie wędrówek gęsi zbożowe których stada dochodzą do 64500 osobników. Jeśli zbiornik nie zamarznie zimą, pozostaje tu 7000–9000 osobników. Stada gęsi białoczelnych liczą do 5000 ptaków. Licznie występuje też krzyżówki. Latem i jesienią, gdy odsłoni się błotniste dno, przybywają ptaki wodno-błotne, których stada mogą sięgać 20000 osobników. W ich skład wchodzi łęczak, batalion i kulik wielki. Na nocleg zlatują mewy: śmieszka, mewa białogłowa i mewa siwa[5].

Przypisy

  1. a b Jezioro Mietkowskie. swidnica.info.pl. [dostęp 5 marca 2014].
  2. Wykaz nazw wód stojących. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych. [dostęp 5 marca 2014].
  3. a b Jerzy Wójcik: Z zalewu w Mietkowie wypompowują wodę. Onet, 13 września 2011.
  4. Jezioro Mietkowskie. dolny-slask.org.pl. [dostęp 5 marca 2014].
  5. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska – Zbiornik Mietkowski PLB020004 - dokumentacja planu zadań ochronnych (PZO). [dostęp 26 czerwca 2016].