Jezioro Mokre (województwo warmińsko-mazurskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mokre
Jezioro Mokre część północna
Jezioro Mokre część północna
Położenie
Państwo  Polska
Lokalizacja Powiat mrągowski, Gmina Piecki
Miejscowości nadbrzeżne Cierzpięty, Zgon, Uklanka, Ławny Lasek
Region Pojezierze Mazurskie
Wyspy 5
Morfometria
Powierzchnia 8,4 km²
Wymiary
• max długość
• max szerokość

7,76 km
1,58 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

19,75 m
61 m
Hydrologia
Rzeki wypływające Krutynia
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Mokre
Mokre
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mokre
Mokre
Ziemia53°39′22,0″N 21°23′17,3″E/53,656111 21,388139
Zachód słońca nad jeziorem Mokre

Jezioro Mokre (niem. Mucker See[1]) – jezioro rynnowe na Pojezierzu Mrągowskim ww województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Piecki.

Długość jeziora to ok. 7,7 km, szerokość do 1,6 km, powierzchnia 846 ha, maksymalna głębokość 61 m. Na jeziorze znajduje się 5 wysp. Leży na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego w pobliżu miejscowości Cierzpięty, Zgon, ok. 14 km na zachód od Ruciane-Nida i ok. 20 km na południe od Mrągowa Jezioro łączy się na południowo-zachodnim krańcu z jeziorem Jeziorem Uplik (rezerwat ptasi) i jeziorem Zdróżno, od strony zachodniej z jeziorem Nawiady, w części wschodnio-północnej z jeziorem Kołowin a na wschodnim krańcu z Jeziorem Krutyńskim oraz rzeką Krutynią.

Linia brzegowa jest silnie rozwinięta a ławica o piaszczystym dnie, częściowo porośniętym pasami roślinności wynurzonej.

Jezioro jest częścią spływu kajakowego Krutyni.

Jezioro należy do do Mazurskiego Parku Krajobrazowego.

Wokół jeziora skupione są trzy rezerwaty przyrody:

Gatunki ryb: sielawa, leszcz, okoń, szczupak, płoć, karp, wzdręga.

W okolicy można spotkać bielika, puchacza, kanię rudą, czaple siwe oraz rzadkiego skorupiaka Pallasea quadrispinosa.

Nazwę Jezioro Mokre ustalono urzędowo w 1950 r.[2]

Zobacz też[edytuj kod]

Przypisy

  1. B. Konopka, C. Mazur, S. Starzewski: Grosse Masurische Seen. Touristenkarte, wyd. Copernicus, PPWK Warszawa 2003, ​ISBN 83-7329-245-4
  2. Zarządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 4 kwietnia 1950 r. (M.P. 1950 nr 52 poz. 588, s. 427)

Bibliografia[edytuj kod]

  • Wojeński T., Przewodnik wędkarski po jeziorach Warmii i Mazur, Sport i Turystyka, Warszawa 1987, s. 76-79