Jezioro Wielkie (Bruzda Zbąszyńska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Wielkie
Ilustracja
Południowa część jeziora Wielkiego, czyli jezioro Konin od wschodu
Położenie
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Miejscowości nadbrzeżne Rybojady
Wysokość lustra 51 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 3,51 km²
Wymiary
• max długość
• szerokość

4,9 km
0,2-1,2 km
Głębokość
• maksymalna

4 m
Hydrologia
Rzeki zasilające Obra
Rzeki wypływające Obra
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie gminy Trzciel
Mapa lokalizacyjna gminy Trzciel
Jezioro Wielkie
Jezioro Wielkie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezioro Wielkie
Jezioro Wielkie
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Jezioro Wielkie
Jezioro Wielkie
Położenie na mapie powiatu międzyrzeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu międzyrzeckiego
Jezioro Wielkie
Jezioro Wielkie
Ziemia52°23′48″N 15°51′29″E/52,396667 15,858056

Jezioro Wielkie (niem. Großer See) – jezioro rynnowe w Bruździe Zbąszyńskiej przez które przepływa Obra (województwo lubuskie, powiat międzyrzecki, gmina Trzciel). Jezioro znajduje się na terenie Pszczewskiego Parku Krajobrazowego, a samo tworzy rezerwat przyrody Jezioro Wielkie.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Linia brzegowa akwenu jest dobrze rozwinięta, brzegi, szczególnie wschodni są wysokie, poza zachodnim porośnięte lasem. Poszczególne części jeziora mają odrębne nazwy:

  • południowa część, oddzielona półwyspem o długości 1,5 km i wysokości bezwzględnej 10 m nosi nazwę jeziora Konin,
  • północna, oddzielona półwyspem, który osiąga wysokość względną do 13 m nazywa się jeziorem Rybojadło.

Na jeziorze znajdują się dwie wyspy, a na wschodnim brzegu Rybojadła, na stromym wzniesieniu, istnieje grodzisko datowane na wczesną epokę żelaza, używane wtórnie w okresie wczesnego średniowiecza, w VIII wieku[1].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Brzegi są częściowo niedostępne. Szuwar trzcinowy zajmuje około 30 hektarów. Akwen stanowi ostoję ptactwa. Gniazduje tutaj około sto par kormoranów i około pięćdziesiąt par czapli siwej. Obecna jest gęś gęgawa, gągoł, trzmielojad, kania czarna i błotniak stawowy[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Bogdan Kucharski, Piotr Maluśkiewicz, Ziemia Lubuska, SiT, Warszawa, 1996, s.391, ​ISBN 83-7079-591-9