Jezioro Witobelskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jezioro Witobelskie
Widok z północnego brzegu
Widok z północnego brzegu
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Łódź
Region Pojezierze Poznańskie
Wysokość lustra 64,4-64,8 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 100,0-105,9 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

2,3 km
0,5 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

3,4[1] m
5,4[1] m
Objętość 3477,3-5579,0 tys. m³
Hydrologia
Klasa jakości wody non (w roku 2005)
Rzeki zasilające Samica Stęszewska
Rzeki wypływające Samica Stęszewska
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie gminy Stęszew
Mapa lokalizacyjna gminy Stęszew
Jezioro Witobelskie
Jezioro Witobelskie
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Jezioro Witobelskie
Jezioro Witobelskie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Jezioro Witobelskie
Jezioro Witobelskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezioro Witobelskie
Jezioro Witobelskie
Ziemia52°15′55″N 16°43′32″E/52,265278 16,725556

Jezioro Witobelskie - jezioro w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Stęszew. Jest to jezioro rynnowe położone na Pojezierzu Poznańskim[2], w granicach Wielkopolskiego Parku Narodowego. Linia brzegowa słabo rozwinięta, brzegi wysokie, miejscami porośnięte lasem. Przy południowym krańcu jeziora wieś Łódź. Przez jezioro przepływa Samica Stęszewska.

Dane morfometryczne[edytuj]

Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 100,0 ha[3] przez 105,0 ha[1] do 105,9 ha[2]. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 64,4 m n.p.m.[3] lub 64,8 m n.p.m.[1] Średnia głębokość jeziora wynosi 3,4 m[1][2], natomiast głębokość maksymalna 5,4 m[1][2]. Objętość jeziora według różnych źródeł wynosi od 3477,3 tys. m³[2] do 5579,0 tys. m³[1]. Powierzchnia zlewni obejmuje 4302,5 ha. Długość linii brzegowej to 5400 m[4].

W oparciu o badania przeprowadzone w 2005 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych[2][3] i III kategorii podatności na degradację[2].

Przypisy

  1. a b c d e f g według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 551. ISBN 83-232-1732-7.
  2. a b c d e f g Raport o stanie środowiska w Wielkopolsce w roku 2005. s. 78,87. [dostęp 23 maja 2009].
  3. a b c Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 551. ISBN 83-232-1732-7.
  4. Jerzy Siepak, Lubomira Burchardt, Mariusz Pełechaty, Artur Osowski, Badania hydrochemiczne na terenie Wielkopolskiego Parku Narodowego, UAM, Poznań, 1999, ss.9,10, ​ISBN 83-908178-4-5