Jezioro przybrzeżne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schemat powstawania jeziora przybrzeżnego

Jezioro przybrzeżnezbiornik wodny całkowicie oddzielony od morza mierzeją, niegdyś zatoka morska, laguna (jezioro lagunowe), liman (jezioro limanowe) czy delta rzeki (jezioro deltowe). Po latach, z powodu braku dostępu do wody słonej, jeziora przybrzeżne zawierają wodę słodką. Ich powstanie tłumaczy się odcięciem zatok morskich piaszczystymi mierzejami, utworzonymi w wyniku akumulacyjnej działalności morza.

Jeziora przybrzeżne w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Większość jezior przybrzeżnych w Polsce to zbiorniki rozległe i płytkie, ze słabo rozwiniętą linią brzegową, a także dużymi wahaniami poziomu lustra wody, które przekraczają nawet 100 cm. Cechami które charakteryzują te jeziora są: duże falowania, eutrofizacja wód, dobre natlenienie wód aż do dna, mętność wód (widzialność od 0,5 do 1 m), lekkie zasolenie. Z powodu słabej przezroczystości i silnego falowania w takich zbiornikach bardzo słabo rozwija się roślinność podwodna. Strefę przybrzeżną zarasta najczęściej roślinność szuwarowa[1].

Przykłady jezior przybrzeżnych w Polsce: Sarbsko, Łebsko, Jezioro Dołgie Wielkie, Jezioro Dołgie Małe, Gardno, Wicko, Bukowo, Jamno, Koprowo, Resko Przymorskie, Kopań (jezioro) i Liwia Łuża.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Joanna Zalewska-Gałosz: 1150* Zalewy i jeziora przymorskie (laguny). Główny Inspektor Ochrony Środowiska, 2008-11-20, s. 5, seria: Przewodniki metodyczne dla siedlisk przyrodniczych. [dostęp 2009-06-09].