Jeziorsko (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jeziorsko
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat sieradzki
Gmina Warta
Liczba ludności (2006) ok. 300
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-290
Tablice rejestracyjne ESI
SIMC 0715331
Położenie na mapie gminy Warta
Mapa lokalizacyjna gminy Warta
Jeziorsko
Jeziorsko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jeziorsko
Jeziorsko
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Jeziorsko
Jeziorsko
Położenie na mapie powiatu sieradzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sieradzkiego
Jeziorsko
Jeziorsko
Ziemia51°47′44″N 18°38′54″E/51,795556 18,648333

Jeziorskowieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Warta. Miejscowość położona na trasie z Sieradza do Turku (DK83), na skraju doliny Warty nad zbiornikiem Jeziorsko.

Do 1937 siedziba r. gminy Ostrów Wartski, a w latach 1937–1954 gminy Jeziorsko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W średniowieczu należała do kasztelanii spicymierskiej, potem do województwa sieradzkiego. Pierwsza wzmianka z 1324 r. Była to posiadłość szlachecka. W XVI w. należała do rodu Ostrowskich herbu Korab. Obok wsi miała być zbudowana główna tama zbiornika Jeziorsko. Nazwę pozostawiono, mimo że tama została przeniesiona w dół rzeki, do wsi Skęczniew (ok. 10 km na północ).

Parafię w Jeziorsku erygowano w pierwszej połowie XIV wieku. Pierwszy kościół wspomniany w 1520 r. Po pożarze w 1636 r. kolejny był konsekrowany w 1710 r. Obecny Podwyższenia Krzyża Świętego, bezstylowy – zbudowany w latach 1854–1856, z wyposażeniem XVII–XVIII w. W XIX wieku przy kościele istniał szpital dla ubogich. Na cmentarzu kaplica św. Krzyża, dawniej grobowiec Józefa Reccera. We wschodniej części cmentarza mogiła powstańców z 1863 r., ozdobiona płaskorzeźbą. W 1914 r. pochowano tu też poległych w bitwie pod Maszewem legionistów z 1 pułku strzelców, jednak mogiła ta nie zachowała się.

Na cmentarzu pochowano m.in.: Mariana Dunin-Borkowskiego (ur. w 1860 r. w Obodówce na Podolu - zm. w 1913 r. w Ustkowie) - administratora dóbr Ustków i Rożdżały (płytę nagrobną z herbem Dunin wykonaną w firmie Alfreda Fiebigera w Kaliszu ufundowało Kazimierzostwo Tymowscy); ks. Bolesława Zielińskiego (1866–1930) – proboszcza Jeziorska (płytę ufundowali Stanisław i Zdzisław Kamoccy z Ustkowa); rodzinę Dłużniakiewiczów – obywateli ziemskich, m.in.: Józefa (zm. 1928) – były obywatel ziemski, Józefa (zm. 1884) - dziedzic Wacławowa, Ewę z Dłużniakiewiczów Kokeli (1851–1888). Więcej danych o cmentarzu na stronie Związku Szlachty Polskiej.

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2014-06-04].