Jianzhi Sengcan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jianzhi Sengcan 鑑智僧璨
Ilustracja
III Patriarcha Jianzhi Sengcan
Data urodzenia 529
Data śmierci 613
Szkoła chan
Linia przekazu Dharmy patriarchalna
Nauczyciel Dazu Huike
Następca Dayi Daoxin
Zakon chan
Honorowy tytuł lub imię pośmiertne Trzeci Patriarcha

Jianzhi Sengcan (ok. 529-613[1]; chiń. 鑑智僧璨, Wade-Giles Chien-chih Seng-ts’an, kor. Sŭngch’an; jap. Konchi Sōsan; wiet. Tăng Xán) – był trzecim patriarchą (chiń. sanzu 三祖) buddyzmu chan jako następca Huike, przed Daoxinem.

O jego życiu zachowało się tak mało informacji, że niektórzy badacze w ogóle wątpią w jego istnienie[2].

Praktykował u mistrza Huikego przez 6 lat. Po otrzymaniu od niego przekazu Dharmy, mistrz Sengcam przebywał na górze Wangong w Shuzhou.

W latach 574–577 władca Wu z dynastii Zhou postanowił prawie całkowicie zniszczyć buddyzm. Zamknięto klasztory, niszczono wszelkie teksty buddyjskie i posągi, siłą zmuszano do mnichów i mniszki do rezygnacji ze stanu mnisiego. Prawdopodobnie wtedy mogły ulec zniszczeniu wszelkie materiały związane z Patriarchą[2].

W czasie prześladowań buddyzmu usunął się z publicznego życia i żył wśród świeckich ludzi oraz w górskiej pustelni. Ten okres trwał ponad 10 lat. Był znany z przyjacielskiego nastawienia do wszystkich, współczucia i łagodności[3].

W erze kaihuang (581–600) wraz ze swoim uczniem, późniejszym mistrzem chan Tingiem, przebywał w pustelni na górze Huangong[a].

Przypisuje mu się, jednak zapewne niesłusznie[4], wiersz 信心銘 Xinxin ming (Strofy wiary w Umysł), w których próbował ująć całą naukę chan w jednym krótkim poemacie. Podkreślał niedwoistość i odrzucenie przywiązania do odróżniania i klasyfikowania dokonywanego przez racjonalny umysł.

Jego szczątki spoczywają w pagodzie w klasztorze Qingyuan (乾元寺), zwanym także Klasztorem Trzeciego Patriarchy (Sanzu si 三祖寺), w powiecie Qianshan (潜山县) prowincji Anhui (安徽)[5].

Uwagi

  1. Obecnie Shuzhou w powiecie Qianshan w prow. Anhui

Przypisy

  1. Takie daty podaje Wendi L. Adamek w cytowanej pracy str. 144
  2. a b Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. Str. 24
  3. Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: A History. India and China. Str. 97
  4. John McRae. The Northern School and the Formation of Early Chan Buddhism. Str. 11
  5. http://www.chinesepilgrimage.com/2013_02_01_archive.html

Bibliografia[edytuj]

  • Andy Ferguson: Zen's Chinese Heritage. Boston: Wisdom Publications, 2000, s. 24–25. ISBN 0-86171-163-7.
  • John R. McRae: The Northern School and the Formation of Early Chan Buddhism. Honolulu: University of Hawaii Press, 1986, s. 393. ISBN 0-8248-1056-2.
  • Wendi L. Adamek: The Mystique of Transmission. On Early Chan History nad Its Contexts. Nowy York: Columbia University Press, 2007, s. 578. ISBN 978-0-231-13644-8.

Linki zewnętrzne[edytuj]